อีก 1 ปี ก็ 40

ถ้านับเป็นเวลาของเมืองไทย ผมอายุได้ 39 ปี เเล้ว……
 
ผมมองกองกางเกงยีนส์ที่ผมสะสมไว้ มีที่เป็นเดฟ ขาลีบ เสียประมาณ 6 ตัว ที่เหลือก็เป็นพวก bootcut ขากระดิ่ง บางตัวก็ถูกเอาไปใส่ทำงานในครัว ถ้าเเพงหน่อยผมก็เก็บเอาไว้ รอให้เทรนด์ขากระดิ่งกลับมาก่อน ผมถึงค่อยงัดออกมา
 
วันก่อน ผมใส่ขากระดิ่ง หลวมๆ ไอ้สตีฟ รีบปราดมาบอกผมว่า " Yes!!! this look like your age "มันเคยบอกผมว่า ผมไม่เหมาะกับกางเกงฟิตๆ ใส่หลวมๆค่อยสมวัยหน่อย  ผมนึกด่ามันในใจ มันชอบหาว่าผมไม่ยอมลงให้กับอายุ  เเต่ก็ได้เเค่ด่าในใจ ขี้เกียจไปเถียงกับมัน เสียเวลา
 
ก่อนที่ผมจะตัดผมสั้นขนาดนี้ ผมคิดเเล้ว คิดอีก เพราะกลัวว่า ผมหงอกจะยาวเท่าทันผมดำ ผมเคยเห็นเพื่อนที่ไว้ผมยาว เเล้วก็โกนเพราะต้องไปบวช ปรากฏว่า พอผมยาวขึ้น ผมหงอกที่เคยสั้นกว่าผมดำ กลับกลายมายาวเท่าผมดำ ทุกวันนี้ มันก็เลยกลายเป็นคนผมสองสีไปโดยปริยาย
 
โชคดีที่ผมหงอกของผมมันยังไม่ยาวมาก ผมดำยังกลบผมหงอกอยู่
 
พุงที่ยื่นออกมาตามวัย ทำให้ผมก้มๆเงยๆลำบาก กางเกงมันทำท่าจะหล่นลงไปหลุดตูด (หลุดเเล้วเห็นตูดจริงๆ) เเต่ผมก็คงยังไม่ยอมเเพ้ ต้องดึงกางเกงในขึ้นมาปิด กางเกงยีนส์เอวต่ำ เเต่กางเกงในเอวสูง เป็นที่ทุเรศตานัก
 
39 year old …..อืม…ผมเหลือเวลาอีกปีเดียวที่จะบอกใครต่อใครได้ว่า ผมอายุ สามสิบกว่าๆ (กว่าเท่าไหร่ เราไม่บอก) พอปีหน้า ผมจะขึ้นเลข 4 ซึ่งมันฟังดูเเก่มากในความรู้สึกของผม  ผมมองเห็นในจินตนาการ มันคือ..ชายร่างใหญ่ อ้วน ที่ทำงานหนัก เลี้ยงเมีย เลี้ยงลูก นอกจากทำงานหนักเเล้ว มันก็มีหน้าที่รับใช้ครอบครัวตัวเอง การเที่ยวเตร่ กินเหล้า ถูกตัดทิ้งไปจากวงจรชีวิต เหลือเพียงเเค่คำว่า งาน งาน งาน เเละ ครอบครัว ครอบครัว ครอบครัว
 
หลุดจากจินตนาการ ชายคนเดิม ผมก็ยังเห็นมันเหมือนเดิม (ไม่รู้จะใช้จินตนาการให้มันเหนื่อยทำไม)
 
ผมเพิ่งคุยกับเพื่อนวัยเดียวกัน มันผมหงอกไปครึ่งกระบาล มันเล่าให้ผมฟังถึงเพื่อนอีกคนที่ไปได้ดีในอาชีพการงาน เเต่ดันถูกโรคภัยรุมเร้า ไม่ว่าจะเป็น เบาหวาน ความดัน เเถม นิ่วในถุงน้ำดี ด้วยสาเหตุจากการกินล้วนๆ ถึงขนาดที่ว่า หมอต้องบังคับให้กินผัก ส่วนคนอื่นๆ ยังไม่เป็นอะไร เเต่ก็มีอีกหลายคนที่ยังคิดไม่ถึง เเละ ยังคงสนุกเหมือนเมื่อครั้งที่เรายังเป็นวัยรุ่นสำมะเลเทเมาด้วยกัน
 
เเละยังมีอีกส่วนหนึ่ง ที่ระมัดระวังตัว ทั้งการกิน เเละ การใช้ชีวิต ประมาณว่า ไม่กินปลาหมึก(คลอเรสโตรอลสูง) ไม่กินไก่(กรดยูริคสูง)ไม่กินเบียร์(อ้วน) กินผักเยอะ กินข้าวน้อย ไม่กินมัน ออกกำลังกายเป็นประจำ
 
ผมอยู่ในระหว่างกลาง ผมทำงานหนัก เเละ เป็นงานใช้เเรง ผมกินผักเป็นประจำ ชอบกินปลา เเต่ผมสูบบุหรี่จัดมาก เเละ พักผ่อนน้อย เเต่สุขลักษณะ กับ ไทม์มิ่งดี กิน นอน ถ่าย เป็นเวลา ผมเลยยังไม่ป่วย
 
ของขวัญที่ถูกใจที่สุดในเวลานี้คือ สุขภาพที่เเข็งเเรง ไม่มีใครให้ผมได้ นอกจากตัวผมเอง การเป็นคนวัยกลางคนที่ไม่เจ็บไม่ป่วย ถือว่าเรายังโชคดีอยู่ อย่างน้อย เราก็ยังมีเวลาส่งคนข้างหลังบางคนไปถึงฝั่งฝัน เเละ สามารถเติบโตเองได้ ถึงวันนั้น ผมจะได้อยู่ในเเบบของผมเสียที  rest of my life วันเวลาที่ยังมาไม่ถึง เเละคงจะไม่เหมาะ ถ้ามันจะมาก่อนวัยอันควร ด้วยกับดักสภาพคล่องบางชนิด ทั้งโรคภัย เเละ อุบัติเหตุ
 
สุขสันต์วันเกิดนะ ไอ้เเก่
 
จาก
 
ไอ้เเก่
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to อีก 1 ปี ก็ 40

  1. rung says:

    happy birthday ka … (ไม่เคยรู้..คิคิ .. มาสายหน่อย แต่ดีกว่าไม่มา ).. สี่สิบก็ดีนะ..ดูภูมิฐานดีออก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s