นิทานก่อนนอน…..เจ้าหญิงนิทรา

นางเเม่มดตัวร้าย นั่งสางผมอยู่หน้ากระจก จริงๆเเล้วหล่อนไม่ได้หน้าเเก่ หนังเหี่ยวเหมือนกับเเม่มดในจินตนาการหรอก กระเดียดจะคล้ายๆน้องปอย ตรีชฏา เสียด้วยซ้ำ เเต่เสือกไปเรียนวิชาเเม่มด หมอผีมา ก็เลยเป็นเเม่มดไปโดยปริยาย วันๆก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวหรอก นอกจากสาปเเช่งชาวบ้านไปวันๆ ไม่ก็นั่งทำสวยทั้งวัน
 
"กระจกวิเศษบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี" ว่าเเล้วก้เอ่ยถามกระจก
 
"ก็ สโนว์……เฮ้ยๆ เดี๋ยวๆๆ กูว่าไม่ใช่เเล้ว นี่มันเจ้าหญิงนิทรา วุ๊ย" กระจกเเย้ง
 
"เอาเหอะน่า เเหม เรื่องความสวยความงามอะนะ ผู้หญิงคนไหนก็รักสวยรักงามทั้งนั้นเเหละ"
 
"เเค่นี้ ก็งามหลายโพดเเล้ว จะงามไปเอาโล่ห์ที่ไหน ล่ะ เเม่คุณ"
 
เเม่มดงอน ก็เลยไม่ถามต่อ พลางลุกขึ้นไปคว้า กางเกง legging สีดำ พร้อมกับเสื้อ เทรนด์ เกาหลีนิยมมาสวมใส่ เเต่งหน้าเเต่งตาสักนิดหนึ่ง จากนั้นก็ คว้ากระเป๋า หลุยส์ (อเมริกัน ออกเสียงว่า ..ลูว์ วีทอนนน) เเละ หยิบไอโฟน ขึ้นมาเช็คข้อความ
 
"เชอะ…หล่อก็ไม่หล่อ รวยก็ไม่รวย เเต่ส่งมาจัง ไอ้ sms เนี่ย เดี๋ยวเเม่ส่งกลับไปด่าซะดีมั๊ง" เเม่มดรำพึงเบาๆ
 
"วันนี้จะไปลอยดอ…เอ๊ย ไปร่อนที่ไหนล่ะยะ เเม่มด" กระจกเสือกกระโหลกถาม
 
"ว่าจะไปเดินช้อปแถวๆพาราก้อนเสียหน่อย อยากได้อะไรมั๊ย จะซื้อมาฝาก เเต่มูลค่าไม่เกินห้าบาทนะ"
 
"ไม่หรอกย่ะ ขอบใจ " กระจกค้อนขวับ (อ้อๆ ลืมบอกไปว่า มันเป็นเกย์)
 
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
 
เเม่มดนั่งหงุดหงิดอยู่หลังพวงมาลัย ฟอร์ทูนเนอร์ คันงาม ด้วยปัญหาเดิมๆ คือ รถติด มันก็น่าจะหงุดหงิดอยู่หรอก บ้านอยู่คลองหก เเต่ดันเเร่ดไปช้อปไกลถึงพาราก้อน กว่าจะผ่าน รังสิต สะพานเจ็ดชั่วโคตร ดอนเมือง หลักสี่ บางเขน ลาดพร้าว สามเหลี่ยมดินเเดง ฯลฯ นี่ก็รากเลือดเเล้ว ยังต้องมาเจอรถติดในเมืองอีก
 
"วุ๊ย ติดได้ติดดี มันจะพร้อมใจอะไรกันออกมาปานนี้" เเล้ว ก็ร้อง ว๊ายย เบาๆ เพราะ มีเด็กเเว๊น นุ่งเดฟ ตัวหนึง ขี่มอร์เตอร์ไซค์เฉียดกระจกข้างไป 2 mm.
 
พอพ้นเเยกราชเทวีไปได้ จังหวะไฟขียวพอดี นังเเม่มดค่อยมีสีหน้าดีขึ้น เเต่ไปทันไร ก็มีจราจรมาโบกให้จอด ………
 
"ขอดูใบอนุญาติฯ หน่อยครับ" พี่จ่าก้มหน้าก้มตาถาม เพราะก้มลงไปนับตังค์ในเวลาเดียวกัน
 
"หนูทำอะไรผิดคะ พี่หมวด"
 
"เอ่อ ผมเเค่จ่าน่ะครับ " จ่ายังคงก้มหน้าก้มตานับส่วยในกระเป๋าไม่หันมามอง
 
"ค่ะๆ พี่จ่า ว่าเเต่ หนูทำอะไรผิดคะ"
 
"คุณจอดรถทับเส้นขาวครับ" …..อ้าว เวง
 
"โทษทีนะคะ ไอ้เส้นขาวที่ว่าเนี่ย มันอยู่ตรงไหนคะ ไม่ทราบว่า ตีเส้นจราจรล่าสุดเนี่ย กี่ปีมาเเล้ว?" เเม่มดเริ่มลมเสีย
 
"เมื่อ….." พี่จ่าเงยหน้ามาสบตากับเเม่มดจังๆ …"ไม่ทราบครับ" เสียงเหมือนคนใจลอย"สงสัยเมื่อผมตกหลุมรักคุณมั๊ง" (อ้วก)
 
"เเล้วตกลงจะจับ จะปรับกันยังไงคะ หรือ จะขังเลย"
 
"ตอนนี้ หัวใจของผมสิ โดนขังเเล้ว " พี่จ่าเพ้อไม่เลิก เเถมทำท่าจะควักหัวใจออกมา เเต่เห็นเเค่หัวนม
 
เเม่มด ส่ายหัว พร้อมกับสตาร์ทเครื่อง ออกตัว นึกในใจว่า ดีนะ ที่ใช้คาถา มหาระทวย (คล้ายๆ มหาระรวย) ไม่งั้น คงเจอใบสั่งไปเเล้ว
 
"เเว๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน" เสียง เเว๊นๆ ตามหลังมาเเต่ไกล เเล้วก็เเซงหน้าขึ้นไป ก็ เป็น ไอ้เเว๊น ขาเดฟ ตัวเดิม คราวนี้ มันไม่เเซงหายลับไป เเต่มันตีขนาบข้างๆ เเถมทำท่าก้อร่อ ก้อติด โฉบไป โฉบมา เเม่มดเเสนจะรำคาญ ปาดออกไปทางซ้าย เเต่พอไปซ้าย มันก็ตามมา พอไปขวา มันก็ตามติดเหมือนเหา ยังไง อย่างงั้น ….
 
"โว๊ยยยยยยย" เเม่มด สุดจะทน เบี่ยงไปทางขวา คราวนี้ได้ผล…..
 
"โครมมมมม"  ไอ้เด็กเเว๊น โดนเบียดจนกระเด็นไปชนเสาไฟ ในขณะที่รถของเเม่มดถลาเข้าไปชนฟุตบาท
 
ไอ้เด็กเเว๊น โชคดี ไม่รู้ว่ามันไปกินดีหมี หัวใจเสือมาจากไหน ถึงได้เเคล้วคลาดคงกระพัน มันเเค่ร่วงลงจากรถ หัวเข่าถลอก กางเกงเดฟรัดหำมีรอยขาด เเลเห็นเลือดซิบๆ  พอลุกขึ้นได้มันก็ตรงเข้ามาหาเเม่มดทันที…..
 
"เอาไงนี่ เจ๊ รถราผมชิบหายหมด" มันโวย พอเเม่มดขยับจะด่า พี่จ่าคนเดิมก็โผล่มาพอดี
 
"สะดุดรักเหรอจ๊ะ คนสวย" คารมพี่จ่า
 
เเม่มดเกิดอาการเหวอเเดก ทำอะไรไม่ถูก จะฟ้องจ่า พี่จ่าก็เสือกอินเลิฟไม่เลิก หันซ้ายหันขวา ก็เห็นไทยมุงเริ่มย่อยๆเข้ามา ทำท่าจะช่วย เเต่ดูไปดูมา ทำท่าจะ ฉวย เสียมากกว่า
 
"อ้าว เฮ้ยๆๆๆ หลุยส์ กู" เเม่มดโวยวาย  หันไปอีกที ปอ กับ ร่วม ก็เข้ามาเเจม เเถมจะช่วยเป่าปาก ผายปอดอีกต่างหาก
 
"เฮ้ยๆ ปล่อยๆ ปล่อยกู พอเเล้ว นี่ๆๆ อะไรกันยะ จะบ้าเหรอ โว๊ยๆ หยุดๆๆๆ หยุดให้หมด ทุกคน หยุด!!!"
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
 
กทม. เงียบมาได้ 2 วันเเล้ว เป็นเพราะคาถาหยุด ของเเม่มดนั่นเอง เเรกๆ เเม่มดก็รู้สึกดี เเต่พอหายโมโห ก็เริ่มรู้สึกผิด
 
"กู อะไรลงไปวะเนี่ย กระจกวิเศษ บอกข้าเถิด ข้าทำอะไรลงไป " เเม่มดถามกระจกด้วยความเคยตัว
 
"เอ้าๆ ขี้ไม่ออก เยี่ยวไม่ออก เอะอะก็ถามกระจก เเก้ไขเอาเองสิยะ" กระจกฟึดฟัด ค้อนตาหลับ ตาเหลือก ตามประสาเกย์เเก่
 
"ก็นี่เเหละปัญหา ฉันจำไม่ได้ว่า ต้องเเก้คาถายังไง จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า เรียนเเก้คาถาหยุดมาหรือยัง"
 
"งั้น ก็กลับไปถามอาจารย์ของหล่อนสิยะ"
 
"อาจารย์ไม่ค่อยว่างน่ะ …เฮ้อ…"
 
"อ้าวเหรอ? ใครเป็นอาจารย์ของหล่อนล่ะ?"
 
"อ๋อ เค้าชื่อ เเฮรี่ ช่วงนี้เค้าไม่ค่อยว่างหรอก คิวเต็ม"
 
"เวรกรรม….เเต่เธอจะปล่อยให้ กทม สงบนิ่งเเบบนี้ไม่ได้นะยะ พอดี ทีวง ทีวี ไม่ได้ดูกัน" กระจกทิ้งท้ายไว้
 
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
 
เจ้าชาย เดิมทีชื่อ สมชาย เป็นคนดอยโดยกำเนิด ที่นิยมการเดิน ทั้งขึ้นเขา ลงห้วย จนวันนึง กระหล่ำปลีที่ปลูกไว้ได้กำหนดเก็บเกี่ยว เเต่ยี่ปั๊วจาก กทม ไม่ยอมมารับของตามกำหนดโดยไม่รู้สาเหตุ อย่ากระนั้นเลย ขืนรอต่อไป กระหล่ำมีหวังเน่าคาบ้านเเน่ๆ เจ้าชายจึงตัดสินใจหิ้วกระหล่ำจากยอดดอยลงมาส่งเอง เเต่พอไปถึงท่ารถ ก็ดันไม่มีรถจาก กทม มาสักคันนึง ไหนๆ ก็ไหนๆ เจ้าชายจึงตัดสินใจออกเดิน……
 
ตาก นครสวรรค์ อุทัยธานี ลพบุรี ชัยนาท อยุธยา ปทุมธานี จนถึง รังสิตใต้ เจ้าชาย ใช้เวลา 3 วัน ถือว่าเร็วพอดู ในขณะที่กำลังสอดสายตาหา ตลาดสี่มุมเมือง เจ้าชายเริ่มเห็นความผิดปรกติ….
 
"เอ..ทาม มา มาน เงียบ อย่างเน้ หว่า" (โปรดนึกถึง เสียงชาวเขาพูดไทย)
 
มองไปรอบๆ ดูราวกับว่าไม่มีการเคลื่อนไหวของสรรพสิ่ง รถยังคงจอดเรียงราย บ้างก็ตามริมถนน ลานจอดรถ เเต่บางคัน ก็จอดมันกลางถนน ทั้งคนที่กำลังขับรถ เเละ คนเดินถนน ต่างหยุดอยู่กับที่ ในอริยาบทที่เเตกต่างกัน เหมือนกับว่า ถูกสาปให้หยุดอยู่อย่างนั้น
 
"ไต ห่ะ เเล้ว กู จา  ขาย กา หล่าม ให้ ไค วะ" เจ้าชาย รำพึง รำพัน
 
พลางหันไปที่หน้าตลาด เเลเห็น วิกลิเกโกโร โกโส นายโรง หน้าขาวราวกับไข่ปอก ยืนค้างในท่ารำควักกะปิ  ส่วนนางเอก กำลังจิกหัวตัวร้าย เงื้อง่า เหมือนกำลังจะตบ ในขณะที่ผู้ช่วยตัวอิจฉา กำลังจะเข้ามารุม
 
"นี่ๆ เธอๆ" มีเสียงเรียกจากด้านหลัง
 
เจ้าชายหันไปตามเสียง เขาเห็นสาวงาม หน้าคล้ายๆ น้องปอย ยืนกอดอกอยู่ เธอคือ เเม่มดใจร้ายตัวเดิมนี่เอง หลังจากที่ติดต่ออาจารย์ เเฮรี่ เป็นที่เรียบร้อยเเล้ว เเละ ได้วิธีเเก้คำสาปเเล้ว คือ เธอต้องหาใครซักคนมาจูบใครก็ได้ การจูบจะทำให้คำสาปค่อยๆหายไป จากนั้น ก็ค่อยๆจูบกันต่อๆไป ดังนั้น เธอก็ออกเดินทางตามหาคนมาช่วยเเก้คาถา เเต่หาไม่ได้ซักคน เพราะมีเเต่ยืนเเข็งทื่อ…..จนมาเจอ เจ้าชายนี่เเหละ
 
"อูว อาววว นึกว่า ม่าย มีโคน อยู่ ซาเเล้ว"
 
"อยากช่วยชาติมั๊ย?" เเม่มด ถาม
 
"อยากจิ " เจ้าชายงง
 
"อยากขายของได้มั๊ย ? เเบกมาไกลเลยนี่"
 
"เเน้ …รู้ ได้งาย ว่าเเบกมากาย?" เเม่มด คิดในใจ…หนอย ก็ กูเป็นเเม่มด นี่หว่า
 
"เอางี้ ถ้าอยากช่วยชาติ เเละ อยากขายของ ก็ ยอมเสียดินเเดน เอ๊ย…ก็ ทำตามที่ชั้นบอกนะ"
 
เเม่มด จูงมือเจ้าชายไปที่วิกลิเก ผลักตัวอิจฉาออก พลางชี้ไปที่นางเอก เจ้าหญิง หาญมโหรี (ชื่อ ตามท้องเรื่อง)
 
"เอ้า …จูบอีนี่ซะ จะได้เสร็จๆ หมดเรื่อง หมดราว"
 
"เรา จูบม่ายเป็ง ง่ะ" เจ้าชาย ตอบเขินๆ
 
"วะ…เป็นผู้ชายเเบบไหนวะ จูบไม่เป็น" เเม่มดหัวเสีย " มีเมียรึยังล่ะ เธอน่ะ"
 
"ม่ายมี ง่ะ ไปลานสาวกอดทีราย ไม่มีใครยอมเปนเมียชายซักโคนนึง"
 
"อืม ไม่เเปลกใจ ก็หน้าซ่นติงพรรณนี้  จูบน่ะไม่ยากหรอก เเค่เอาปากประกบปาก เเล้วก็ดุนๆ บี้ๆ ดูดๆ เเค่เนี๊ยะ ทำได้ป่ะ?"
 
"อี๋…ทำม่ายเป็งง่ะ เธอสอนเราได้ป่ะ"
 
ไอ้เวง…เเม่มดรำพึงในใจ…ไหนๆ ก็ไหนๆ เอาก็เอาวะ
 
"งั้น มานี่เลย มานี่ๆ " เเม่มดอารมณ์เสีย เเต่ในใจก้นึกวาบหวิวอยู่เหมือนกัน ก็ของเเปลก จากยอดดอยนี่นะ ไม่เคยลอง ว่าเเล้วก้จิกหัวเจ้าชายมา พลันประกบปาก สอดลิ้นเข้าไป ไอ้เจ้าชายนี่ก็จุดติดง่ายเหลือเกิน สอดลิ้นเข้าไปบ้าง สอดกันไปสอดกันมา…อืม รสชาติไม่เลวเเฮะ กลิ่นตุๆ นิดนึง เเต่ได้ความไว
 
"อืม อาว์ อืม จูบเป็นเเล้วใช่มะ อืมๆ" เเม่มดถาม พร้อมกับครางไปด้วย
 
"อืม อูว์ อาห์ ยังๆๆๆ สอนต่อๆ" เจ้าชายตอบ
 
"อืมๆ ก็ได้ๆ ว๊าย มือน่ะ อยู่เฉยๆสิยะ อาว์ อูว์"
 
"โทษที ลืมตัว อืม อาว์ อูว์"
 
จูบกันไป จูบกันมา เจ้าชาย ก็ไม่ยอมหยุดจูบเสียที จนเเม่มดต้องออกเเรงถีบ ถึงจะได้หยุด เเล้วเเม่มดก็ออกคำสั่งให้เจ้าชาย จูบเจ้าหญิงหาญมโหรี จะได้จบเรื่อง เจ้าชายหันไปมองใบหน้าที่พอกเครื่องสำอางค์ราคาถูกหนาเตอะ เอานิ้วสะกิดตรงใบหน้า ปรากฏว่า กวนอิมที่โปะไว้อย่างหนา ก็หลุดร่วงลงมาเป็นเเผ่นๆเเลเห็นหนังหน้าเเท้ๆ ที่ปรุไปด้วนเเผลเป็นที่เกิดจากสิว เเถมฝ้าที่ระบายอยู่รอบเเก้ม อี๋…น่าขยะเเขยง
 
"จูบๆ ซะ …." เเม่มดบอกเสียงขึงขัง เเต่ในใจอดหวิวๆ ไม่ได้
 
เจ้าชายก็ว่าง่าย บรรจงจูบที่ริมฝีปาก บดขยี้ไปมา จนกระทั่งเจ้าหญิง ค่อยๆลืมตาขึ้นมา มองมาที่ใบหน้าของเจ้าชาย ที่กำลังบดขยี้จูบอย่างเมามันส์
 
"กรี๊ด กร๊าด อุ๊ย ว๊าย ไม่เอานะ หน้าไม่อาย กินเนื้อควายต้มส้ม อยู่ๆ มาจูบเค้าได้ไง " เจ้าหญิงโวยวาย พอเป็นพิธี
 
"อืมๆ ปากเหม็น เหมือนกันนะเนี่ย กินส้มตำ ก่อนเล่นลิเกรึเปล่า"
 
"อุ๊ย ว๊าย มาว่าเค้า เดี๋ยวจับทำผัวซะเลย นี่นะ ตะเอง เเม่เค้าน่ะ บอกเค้าว่า ถ้าชายใดได้จูบเเรกจากเค้าไป ก็จงอย่าปล่อยให้หลุดมือ เพราะนั่นคือ เนื้อคู่ของเค้าล่ะ ตะเอง" เจ้าหญิง จีบปาก จีบคอ ฉอเลาะ
 
"อุ๊ย ม่ายอาว ชายกัว " เจ้าชายทำท่าผะอืด ผะอม จะอ๊วกให้ได้ กับท่าสะบัดสะบิ้งของอีเจ้าหญิง
 
"นี่ๆ " เเม่มด ขัดขึ้นมา " เเม่ชั้นก็บอกย่ะ ใครได้จูบชั้นคนเเรก ให้จับทำผัวเลย"
 
"อ้าว อีนี่ ….หมูจะหาม เสือกเอาคานมาสอด เดี๋ยวเเม่ตบล้างน้ำ"
 
"มาๆๆๆมาซิยะ อีตายท้องกลม เข้ามาๆ " ว่าเเล้ว ก็โผเข้าหากัน ตบตีกันเป็นที่สามารถ เจ้าหญิงถือว่าตัวใหญ่กว่า ตบได้ตบเอา เเถมมีจิกหัว จับโขกกับฝาวิกลิเก อีกต่างหาก เจ้าชายได้เเต่ยืนงง เเม่มดเห็นท่าจะเเย่ ก็เลยเผลอตัวตะโกนออกไปว่า "หยุดดด!"
 
ก็เหมือนกับคราวที่เเล้ว เเต่คราวนี้ เจ้าชาย ตัวช่วยคนเดียวที่มีอยู่ ก็พลอยยืนเเข็งทื่อไปด้วย เเม่มดเห็นดังนั้น ก็เลยจำต้องจูบเจ้าชายเพื่อเเก้คำสาป พอเจ้าชายลืมตาขึ้นมา ได้สติเเล้วก็ทำท่าจะไปจูบเจ้าหญิงอีก เเต่โดนเเม่มดจิกกระบานเอาไว้
 
"หนอย ติดอกติดใจอีพังผืดนี่มากเลยรึไง ไม่ต้องจง ไม่ต้องจูบมันเเล้ว ไปกับชั้นนี่เเหละ"
 
"ปายหนายล่ะ ?"
 
"สงสัยเเกจะอยู่ดอยนานไปหน่อยนะ ตามมาเถอะย่ะ เดี๋ยวก้รู้เองเเหละ"
 
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
 
 
เเละเเล้ว เจ้าชาย กับเเม่มด ก็ครองคู่กันอย่างมีความสุข ทิ้งให้ชาว กทม ยืนเเข็งอยู่อย่างงั้นเอง
 
 
 
จบเเล้ว
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to นิทานก่อนนอน…..เจ้าหญิงนิทรา

  1. rung says:

    เจ้าหญิงนิทรา ภาคพิศดาร

  2. star says:

    เจ้าหญิงนิทรา ภาคพิศดาร/ Hahaha !

  3. partone says:

    พอที่จะรู้อยู่ว่า แม่มดที่ว่านะ มีตัวตนอยู่ ใช่หรือไม่ (ไม่มีตัวช่วยใดๆๆทั้งสิ้น)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s