ไปตัดผม

ผมมักจะไปตัดผมในเวลาที่ไม่สบายใจ หรือ หลังจากที่ประสบเหตุร้ายๆ สมัยอยู่เมืองไทย เอะอะ ไม่สบายใจ ก็เข้าร้านตัดผม

ไม่ได้ไป hair salon ที่ไหนหรอก ร้านตัดผมธรรมดาๆนี่เเหละ เเละ ไม่เคยมีช่างประจำ นอกจากบางร้าน ที่มีช่างคนเดียว เหมือนสมัยที่ผมยังเป็นวัยรุ่น

อาจารย์ ทอง (ชื่อเหมือนหมอผีไหม?)เป็นช่างประจำตัวคนเดียวที่ผมเคยตัดอยู่เป็นระยะเวลานาน ร้านของเเกอยู่เชิงสะพานข้าม คลองถนน ใกล้ๆ ราชภัฏพระนคร บางเขน สามารถมองเห็นคลองน้ำดำ(ครำ) ลมโชยมาเป็นระยะๆพร้อมกลิ่น

อาจารย์ ทอง ไม่ได้เป็นอาจารย์มาจากไหนหรอก  เดิมที เเกอบรมการตัดผมมาจากในคุก สามารถตัดรองทรงได้ ทรงนักเรียน เเละ ทรงอเมริกัน ก็ได้ อีท่าไหนก็ไม่รู้ มีคนปวารณาตัวเป็นลูกศิษย์ เเกก็เลยรับสมอ้างเป็นอาจารย์ไปเลย

ครั้งหนึ่ง อาจารย์เเกไม่อยู่ เเกให้ลูกศิษย์มาตัดเเทน ผมดันซวยไปตัดผมในวันนั้น ผลที่ออกมาก็คือ ผมสั้นกุด กลางกระหม่อมหายไป เเลเห็นเป็นวงคล้ายๆไข่ดาว….ผมฉุนชิบหาย

ดีนะ ย้ายที่อยู่เสียก่อน ไม่งั้นคงลำบาก เพราะเเถวๆนั้นหาร้านตัดผมยาก ถ้าจะหาร้านตัดผม คงต้องบุกเข้าไปในสลัมริมคลอง เรื่องใหญ่อีก เผลอๆ งานเข้าเอาง่ายๆ เผื่อไปเจอโจกท์เก่า จะหัวเเตกเเทน

ผมคิดเอาเองว่า การตัดผม คือ การปลดปลงความทุกข์ หรือ โชคร้าย ออกจากตัว เหมือนกับที่เราปล่อยนก ปล่อยปลา หลังจากที่ตัดผมไปแล้ว จะรู้สึกเบา สบาย โล่งๆบอกไม่ถูก เเต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า เรื่องร้ายๆจะผ่านไปจริงๆ มันก็ผ่านไปเเบบปรกติ ไม่ได้หายเเว๊บไปหลังจากตัดผม

ก่อนหน้าที่ผมจะมาอเมริกา ผมมีช่างประจำตัวอยู่คนนึง ผม ไอ้ป๋อ ไอ้โจ ไอ้จิม เพื่อนร่วมบ้านทั้ง 3 มีช่างประจำตัวคนเดียวกัน เราเเอบเรียกลับหลังว่า ..อีชา

เขาชื่อ ชา เเต่เป็นกระเทย เวลาตัดผมให้พวกเราทีไร อีชา ก็จะมีอาการหลุดๆบ้าง เเต๊ะอั๊งโน่นนี่บ้าง มีเเกล้งๆเอื้อมมือไปหยิบไดร์เป่าผม เเต่เอานมมาถูหน้าอกบ้าง ไอ้จิมเคยโดนคลำเป้าไปทีนึง โดยที่ไม่ต้องเต้นท่า มูนวอล์ค เเบบ ไมเคิล เเจ๊คสัน

ชา มีฝีมือ ร้านของชา มีลูกค้ารอคิวกันไม่น้อย หนักไปทางผู้หญิง เเถวๆนั้น มี มหาวิทยาลัยอยู่ 2เเห่ง พวกเราเลยพลอยได้อานิสงค์ในด้านวิวสวยๆไปด้วย เเต่ก็อย่างว่า เเต่ละคน ชายวัยสามสิบอัพทั้งนั้น เวลาที่พวกเรามาตัดผม น้องๆเค้าก้จะถอยห่าง ประมาณว่า กลัว (ฮา)

ผมเคยบอกให้ชา ทำผมเเบบเดิ้นๆให้ครั้งนึง เพราะเกิดเบื่อทรงกระบังหน้าขึ้นมา ผลที่ออกมาก็คือ ได้ผมทรงหนามทุเรียนมาเเทน ตอนเดินออกจากร้าน ผมรีบสอดสายตาหาเเท๊กซี่ก่อนเลย พอกระโดดขึ้นรถปุ๊ป ผมก็หลบหน้าอยู่ในรถ จนถึงบ้าน…อายง่ะ พอถึงบ้าน ก่อนอื่นก็คือ สระผม เอาผมลง ใจไม่ถึงพอที่จะไว้ผมทรงนี้

พอมาอยู่ที่นี่ ผมเริ่มลำบากในเรื่องตัดผม เพราะว่า ค่าตัดผมเเพง อย่างน้อย ๆ $10 บวกกับทิป เเถมร้านตัดผมดันอยู่ไกลอีก ผมอาศัยว่า ออกไปตัดผมพร้อมกับ ไอ้สตีฟ ให้มันพาไป ช่างประจำของ สตีฟ ชื่อ โอลิเวียร์ ของผมชื่อ บีบี เป็นผู้หญิงทั้งคู่ ตัดพอใช้ได้ เเต่ว่า กว่าจะได้ตัดทีก็ สามเดือนต่อหนึ่งครั้ง

เวลาเซ็งในอารมณ์ เลยไม่มีที่ปลดปล่อยเลย…. ทำได้เเค่ให้ลุกมาถอนผมหงอกให้ (เวร)

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ไปตัดผม

  1. rung says:

    0_o" เฮียมีหงอกแล้วเหยอ!!! แม่จ้าว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s