อ่าว มะนาว

ทะเล คือ ที่หมายเเรกที่ผมจะไป ถ้ากลับถึงเมืองไทยเเล้ว
 
เคยอยากไป ภูเก็ต พังงา กระบี่  เเต่เดี๋ยวนี้ ผมปลงตกเเล้วว่า ชาตินี้ ผมคงไม่มีวันได้ไปเหยียบที่นั่น ด้วยสันดานขี้เกียจตัวเป็นขน ทำให้ผมไม่อยากนั่งรถเป็นเวลานานๆ เเละ ด้วยสันดานงกในเรื่องที่ไม่ควรงก ทำให้ผมไม่อยากเสียตังค์ให้กับสายการบิน low cost
 
ฝั่งอันดามัน..สวย …เห็นภาพเเล้วขนลุก  คลื่นลมที่ใหญ่โตกว่าอ่าวไทย เพราะอิทธิพลของมหาสมุทรอินเดีย คงเป็นได้เเค่ความฝันของผม นักขี้เกียจเดินทาง
 
ครั้งหนึ่งในชีวิต เมื่อซัก 3 ปีก่อน ทำให้ผมรู้จักเเยกเเยะ ความเเตกต่างที่เป็นรูปธรรมระหว่าง หาด กับ อ่าว  
 
ผม กับ เพื่อนๆ ไปเยือน หัวหิน ในตอนนั้น มันเป็นช่วง ปลายๆเดือน พฤศจิฯ ครั้งนั้น เป็นครั้งเดียว ที่ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวเมืองไทยในฤดูหนาว (ที่ไม่ค่อยหนาว) เราไปพักกันที่บ้านพักส่วนตัวของเพื่อนคนหนึ่ง มันหรูหรามาก สำหรับคนอย่างผม เป็นทาวน์เฮ้าส์ชั้นดี ที่มีสระว่ายน้ำขนาดมหึมาอยู่หน้าบ้าน ให้ไว้ใช้รวมๆกัน ลักษณะคล้ายๆ สระว่ายน้ำของโรงเเรม  ก่อนหน้าที่จะเดินทาง ผมดันไปกินเหล้ากับรุ่นน้อง กลับถึงบ้านก็สว่างเเล้ว เเละ ก็โดนซิวขึ้นรถต่อไปยังที่หมาย…หัวหิน
 
วันเเรก ผมทำคึก ลงเล่นน้ำตั้งเเต่เย็น พอขึ้นจากน้ำ เพื่อนๆเริ่มตั้งวง ผมก็ทำได้เเค่กินข้าว เเละ ขอตัวเข้าไปนอนสลบเหมือด ไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าเขาสนุกกันเเค่ไหน …เวรกรรม
 
เช้าวันถัดมา ผมตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น ในขณะที่คนอื่นๆ นอนสลบไสลด้วยพิษเหล้านานาชนิดที่ขนมาจากกรุงเทพฯ ผมนั่งเเกร่วชมทะเลอยู่คนเดียวเป็นเวลานาน นึกด่าตัวเองที่ไปกินเหล้าจนไม่รู้เวล่ำเวลา  ผมหมดกาเเฟไปสองถ้วย เเละ ทำอาหารเช้าง่ื่ายๆเผื่อเพื่อนๆทุกคน  กว่าจะตื่นกันก็โน่น 11โมงกว่าๆ ไข่ดาว หมูเเฮม เย็นชืดหมดเเล้ว
 
เราไปเยือน หาดชะอำกันก่อน ผมเคยมาชะอำหลายหนเเล้ว ตั้งเเต่ยังเรียนมัธยมต้น หาดชะอำก้ยังคงเหมือนเดิม อาจจะเเปลกไปบ้างในเรื่องของสิ่งปลูกสร้าง เป็นธรรมดาของเมืองท่องเที่ยวชายทะเล ความเจริญมักจะตามหลังกองทัพนักท่องเที่ยวมา เพราะมันไม่ใช่ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์
 
ไม่น่าเชื่อ…หาดชะอำในหน้าหนาวจะร้อนอบอ้าวได้ขนาดนี้  อับลม เเดดร้อนเปรี้ยง  ทุกๆคนบ่นกันอู้  ผมบ่นเรื่องน้ำเเ็ข็งละลายเร็ว  Black lable ผสม โซดา กลายเป็น โซดาน้ำ ในเวลาไม่นาน  ในเวลาไม่นาน นักดื่มโต้เเดดก็ทนกันไม่ไหว บางคนถึงกับหยุดกิน
 
พลันเกิดไอเดียขึ้นมา ผมนึกถึงสถานที่ ที่ผมเคยมาเยือนอีกที่หนึ่ง เเต่ต้องขับรถกันไปถึง ประจวบฯ ผมถามทุกๆคน พวกมันโอเค เเละเราก็เริ่มลี้ภัยร้อนไปยังที่หมายใหม่ …อ่าวมะนาว
 
ผมมาเยือน อ่าวมะนาว ครั้งเเรกในฐานะ นักดนตรี ที่ถูกว่าจ้างจาก สมาคมนักบิด มอร์เตอร์ไซค์ BMW เเน่นอนล่ะ  ชาวสมาคมนี้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาๆเเน่ๆ มีทั้งนักบริหารระดับใหญ่โต เจ้าของธุรกิจพันล้าน เเละ ชาวต่างชาติทีเข้ามา in charge อยู่ในบริษัทใหญ่ๆ เป็นปาร์ตี้ของคนรวย ว่างั้นเถอะ
 
สาเหตุที่ต้องจัดปาร์ตี้กันที่อ่าวมะนาว ก็เพราะ อ่าวมะนาว เป็นสถานตากอากาศของกองทัพอากาศ ที่มีสนามบิน สำหรับเครื่องบินเล็กด้วย เจตนาของการจัดงานก็คือ การเเข่งขันขับเครื่องบินเล็ก โดยมีกติกาอยู่ว่า ต้องขับเครื่องบินไปทิ้งถุงปูนขาวให้โดยเป้าหมาย ซึ่งอยู่บนเกาะสัมปทานรังนกที่อยู่ไม่ไกลจากอ่าว เเละมองเห็นได้ชัดจากฝั่ง…..คนรวยล่ะครับ จะเล่นอะไรทั้งที ไม่มีอย่างธรรมดาๆ
 
อ่าวมะนาว มีเวิ้งอ่าวที่กว้าง เเละ รับลมมากกว่า หาดทั่วๆไป มันเลยถูกเรียกว่า "อ่าว" ลมตึงทั้งวัน ริมหาดมีของขายเหมือนๆกับหาดบางเเสน เเต่ดูสะอาดตากว่า  เพราะเป็นสถานที่ราชการ  หลัง 5 ทุ่ม นักท่องเที่ยวที่ไม่ได้พักอยู่ในบังกะโลของทางกองทัพอากาศ ต้องออกจากหาดในทันที  ที่นี่ค่อนข้างจะเข้มงวด
 
ปาร์ตี้ในคืนนั้น สนุกมาก เราเล่นกันไม่รู้เหน็ดรู้เหนื่อย เน้น Rock ล้วนๆ ตั้งเเต่ เนิบๆ เเบบ country rock ไปยัน heavy metal ซักพัก นักร้องรับเชิญก็มาถึง……
 
พี่ หรั่ง ร๊อคเครสตร้า นั่นเอง….พวกเราได้เล่น back up ให้พี่หรั่งหลายเพลง ที่จำได้ก็คือ we are the champion ของ วง Queen ,Rock Bottom ของ UFO งานจบลงด้วยความชื่นมื่น เเละ เมามายกันถ้วนหน้า เเละ ก็ได้มีการถามสารทุกสุขดิบ กับ พี่หรั่ง ได้ความมาว่า เเกเปิดผับอยู่เเถวๆ เขาตะเกียบ นี่เอง
 
ย้อนกลับมาที่ ทริปล่าสุด….อ่าวมะนาว ยังคงเหมือนเดิม เพื่อนๆทุกคนพอใจ กับ ลมที่พัดอู้ ข้างๆเตียงผ้าใบที่เราเช่า มีกลุ่ม นักศึกษา ม. เกษตรฯ กำแพงเเสน ร่วมร้อย มารับน้องกัน ท่าทางสนุกสนาน มีดนตรีไทยเดิม ที่บรรเลงด้วย ซอด้วง กับ ตะโพน ฟังดูครึกครื้น  เเจงร้อน (ห่อหมกย่าง)ส่งกลิ่นหอมใบตองไหม้ปนเครื่องเเกง ลอยมาจางๆ
 
ผมหลับตาครึ่งดวง พอมองเห็นอะไรรางๆ มือยังคงถือ Black lable & Soda เอาไว้ นึกถึงภาพเมื่อ 4 ปีก่อนหน้านั้น ผมเห็น ตัวผมเอง ในชุดกางเกงสามส่วน รองเท้า ไนกี้ เสื้อยืดสีดำ กำลังโยกหัวไปกับ Rock หลากหลายสไตล์….เเละ แอบอมยิ้มอย่างมีความสุขอยู่คนเดียว
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s