หลัก กม. 37

ตามเวลาในเมืองไทย ตอนนี้ ผมอายุได้ 37 ปี บริบูรณ์…….
 
คำถามประเภท "มีปาร์ตี้วันเกิดมั้ย?" "ได้ของขวัญหรือยัง?" ยังเจออยู่บ้าง เเละ คำตอบคือ NO เเละผมก็ไม่ได้อินังขังขอบอะไรกับมันนัก
 
ผ่านมาเเล้ว 37 ปี มีอะไรใหม่ๆเกิดขึ้นในชีวิตบ้าง? เท่าที่เห็นก็ไม่มี ยังวนเวียนกับวิถีเดิมๆ วิธีการเดิมๆ เเม้จะได้เจออะไรเเปลกๆบ้าง เเต่ผมก็ยังเชื่อว่า มันก็ต้องลงท้ายเเบบเดิมๆ (ฮา)
 
ผมอาจจะวัดคำว่า "อะไรใหม่ๆ" จากตัวเอง ถ้าสมมุติว่า เราได้รถใหม่มา 1 คัน เเต่ยังขับแบบระยำตำบอน ปาดซ้าย ปาดขวา อย่าได้มานำหน้ากู นั่นก็ถือว่า ไม่มีอะไรเปลี่ยนเเปลง  เเต่ถ้าดันเกิดสำนึกขึ้นมาได้ เเม้จะถอยหลังไปขี่เเต๋น สิงห์คะนองนา ก็เถอะ ก็พอจะถือได้ว่า "เออ! มึงพัฒนาเว้ย"
 
เท่าที่เป็นอยู่ ผมก็ยังคงเป็นปรกติ ด่าเก่ง ช่างประชด ลามกขึ้นสมอง  ฯลฯ ยังคงเป็นบุคคลที่ไม่เหมาะที่จะเป็นที่ปรึกษาในด้านการบุญ การกุศล (ฮา)ยังบ้าดนตรีเหมือนเดิม ถึงจะมีเเค่ไฟแต่ไร้ฝีมือก็เถอะ  หัวสมองยังคงเปิดรับข่าวสารใหม่ทางดนตรีเสมอ ใครจะไปเชื่อว่า ไอ้เเก่คนนี้ ฟัง nu -metal ,hardcore ,post punk (ฮา) ดีนะ ไม่ล่อ ฮิเหาะ (hip-hop) สิ่งเก่าๆที่ผมยังคงเชื่อ เเละ จะเชื่อไปตลอดชีวิตก็คือ ดนตรีจะถูกกลั่นมาจากสมอง ไปสู่มือ ปาก (หรือ อาจจะเป็น ตีน ด้วย) เเละ สู่เครื่องดนตรีที่เราเล่น เท่านั้น …ไม่ใช่ เสียงเเข็งๆ ที่เกิดจากการรวม pattern ในเครื่องมือบางชนิด ไปสู่คอมพิวเตอร์ เเละ กลายเป็นสิ่งที่เราเชื่อว่ามันเป็น"เพลง" ดังที่เรามักจะได้ยินจาก เพลงตระกูล rap music หรือ hip -hop
 
นอกเรื่องไปโน่น …พูดถึงเเล้วของขึ้น
 
สรุปคือ ผมไม่มีความกังวลใดๆ ไม่รู้สึกอะไร เเละ ไม่คิดว่าควรจะเปลี่ยนเเปลงอะไรทั้งนั้น ทำไม ผมจำเป็นต้องไปเปลี่ยนอะไรบางอย่างที่ผมพอใจอยู่เเล้ว (หรือ อาจจะไม่พอใจเเต่เลิกทำไม่ได้)เพียงเพราะว่า วันนี้ คือ วันเกิด? มันไม่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น  มันไม่ใช่วันประกาศอิสระภาพของประเทศไหนประเทศหนึ่ง และ ผมก็ยังไม่ได้ถูกโยกย้ายเปลี่ยนสถานะจากมนุษย์ปรกติ ไปเป็นเทพองค์ไหน
 
อาจจะมีบ้าง ที่อาจจะหวังอะไรไว้  มันก็เป็นเเค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ แถม ของเเบบนี้ มันไขว่คว้าไม่ได้ ถ้ามันอยากมา มันจะมาเอง  เราเรียกมันว่า "ความร่มเย็นเเห่งชีวิต"…มันเป็นสิ่งที่ผมฝันอยากจะได้จริงๆ
 
คนที่ไร้ความทะยานอยากเเบบปรกติ (เเต่ดันไปทะเยอทะยานในสิ่งที่เป็นไปได้ยาก)อย่างผม ก็เเค่อยากไปอยู่ในที่ชอบๆ (ฮา) เอ้า ..ไม่ได้กะจะทำตลก ผมคิดอยู่เสมอนะว่า ผมอยู่ไม่ถูกที่ เเละ ไ่ม่ถูกเวลา ชีวิตในช่วงก่อนหน้านี้มันจบเร็วไปหน่อยด้วยความจำเป็นบางประการ ที่ผมไม่สามารถจะไปงัดข้อกับโชคชะตาตรงนั้นได้ มันใหญ่โตเกินไปกว่าที่ผู้ชายที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษอย่างผมจะไปต่อต้านมัน เลยจำเป็นต้องปล่อยตามน้ำไป  ผลที่ออกมา ก็เป็นเหมือนอย่างที่เป็นอยู่  ผมยังคงอยู่ได้เหมือนที่เคย เเม้จะกล้ำกลืนเลือดกลบปาก เเต่ผมก็ยังได้เนื้อได้หนังกลับคืนมา  เป็นการเเลกเปลี่ยนที่คุ้มค่า เเค่เจ็บตัวนิดหน่อย เเค่นั้นเอง
 
ผมฝันถึงบ้านสวนที่ผมเคยอยู่  บ่อปลา  ต้นมะม่วง ห้องซ้อมดนตรีขนาด 10 คูณ 14 ฟุต กลางสวน สำหรับทำเพลง หมดไอเดีย ก็มานั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่ง ไอเดียมาก็กลับเข้าห้องทำเพลง ตกเย็นรดน้ำต้นไม้ นอนสักตื่น เเละ ออกไปเล่นดนตรีในเเนวที่อยากเล่น หลังจากกลับถึงบ้าน make love ซักครั้งหนึ่ง กับคนที่พร้อมที่จะโดน(ฮา)เเละหลับไปด้วยความสุขเเบบระบม ระทดระทวย (ฮา ปรบมือ) ตื่นก่อนเที่ยงนิดนึง ล้างคอด้วยกาเเฟเข้มๆ สัดส่วน 2-1-2 (กาเเฟ 2-น้ำตาล1-ครีม2)เเล้วก็ลงมีอทำงานตามวัตรปฏิบัติ ถ้าเเก่ตัวลงไปกว่านี้ อาจจะต้องตัดขั้นตอนระทดระทวยออกไป เดี๋ยวธาตุไฟเข้าแทรก ไม่ทันได้เห็นลูกมีเหย้ามีเรือน (ฮา)
 
ฟังดูออกจะเรียบง่าย เเต่โอกาสกลับไม่มี ทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นฝันที่วิิลิศมาหรา เริิ่ดหรู อลังการณ์ ผมกลับยังทำมันไม่ได้  รู้เเค่ว่า ทุกวันนี้ มีหน้าที่ตื่นตอน 9 โมงเช้า เเวะตลาด  ก่อนไปทำงาน  พอถึงที่ทำงาน ผมก็มีหน้าที่ ผัดๆๆๆๆๆ เเละต่อสู้กับพวกมลพิษทางเสียง อย่างเช่น เสียงบ่นของสตีฟ หรือ เสียงกระเเทกจานของอีนังซันนี่ จนกระทั่งเบรค หลับซักตื่นนึง พอ 5โมงเย็น ก็เริ่มต้น ผัดๆๆๆๆๆอีกรอบ เเละต่อสู้กับมลพิษเดิมๆ ก่อนที่จะ clean up เเละกลับบ้าน พอถึงบ้านก็ชงกาเเฟดีเเคฟ สัดส่วนเดิม(2-1-2)เปิดคอมพิวเตอร์ เเละ ก้าวเข้าสู่โลกไซเบอร์ เป็นปรกติทุกคืน จากนั้น ก็นอนดูละคร จนหลับไปคาละคร ก็มี
 
ในฐานะที่อายุอานาม 37 ปีเเล้ว ผมก็เริ่มจะเข้าใจชีวิตมากขึ้น เยือกเย็นลง ประมาณว่า เมื่อก่อนอาจจะยิงโดยไม่เล็ง เเต่เดี๋ยวนี้ต้องเล็งไม่งั้นไม่เเม่น(ฮา) ผมเชื่อว่า ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่ได้มาง่ายๆ เเม้มันจะเป็นเรื่องง่ายๆ ก็ตามทีเถอะ เเต่ก็ยังเเอบฝันว่ามันควรจะได้ในขณะที่ผมยังมีเเรง มีไฟอยู่
 
เพราะถ้ามันล่วงเลยไปกว่านั้น ผมคงมีหน้าที่เเค่รอความตาย
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to หลัก กม. 37

  1. sweet says:

    อืมม 37 แล้วนะ.. เข้าใจชีวิต และเยือกเย็นมากขึ้นแล้ว (จริงหรอ) แสดงว่า เร่ิมหมดไฟแล้วใช่ไม๊ หุหุ อ่ะนะ ยังไงก็เชื่อว่า อ้น ยังคง happy และร่างกายแข็งแรง รวมถึงจิตใจด้วย..สุขสันต์ วันเกิด นะ …. ขอให้ผลงานเพลง ประสบความสำเร็จในเมืองไทยหรือเมืองนอก..หวังว่า ไฟในฝัน ยังไม่มอดนะคะ สู้ๆ จ้าร่ำรวยๆ…หมายเหตุ… เวลาจะยิง เล็งให้แม่นๆ นะจ๊ะ..​เล็งไม่แม่น มันไม่เข้าเป้า

  2. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

     
    เชื่อว่าเฮียไม่ได้หวังให้ใครมาอวยพรวันเกิด และบังเอิญที่อรก็อวยพรไม่ค่อยจะเป็นกะใครเค้า
     
    แต่ก็ยังอยากให้เฮียมีความสุขที่สุด เท่าที่เฮียจะมีได้ ในสถานภาพของปัจจุบันที่เป็นอยู่
     
    สุขสันต์วันเกิดค่ะพี่ชาย
     

  3. pongpat says:

    มันก็อยู่ที่คุณภาพของปืนด้วยล่ะ  (ฮา)

  4. Chutima says:

    happy birthday นะจ้ะ
    ยังติดตามอ่านอยู่ . . หนุกดี
    เขียนแล้วอ่านเพลินดีอะ
    ส่วนเรา เพิ่งเริ่มๆ อิอิ http://peaceplanet.wordpress.com/
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s