วันนี้….ผมทำเเม่หัวเเตก

เมื่อตอนบ่ายๆ ก่อนเบรคพักกินข้าวกลางวัน…ผมทำเเม่หัวเเตก เลือดอาบหน้า เหมือนนักมวยโดนศอกยังไง อย่างงั้น….
 
โดยปรกติเเล้ว  เรามักจะกระทบกระทั่ง(จริงๆ)กันบ่อยๆ อาจจะเป็นเพราะผมตัวสูง(มาก)  เลยมองคนตัวเตี้ยกว่าไม่เห็น ประกอบกับ ในครัวมีเเต่คนเเก่(ถ้าไม่นับผม กับ ตาโจ้ (ฮา))เป็นธรรมดาที่การเคลื่อนไหวของผมจะเร็วกว่า ในขณะที่อีกฝ่ายช้าเป็นเต่า
 
นึกภาพ เฟืองสองตัวที่มีขนาดเท่ากัน เเละต้องขับโซ่เส้นเดียวกัน เเต่อีกตัวดันหมุนช้่ากว่า…
 
เหตุเกิดจากถ้วยเเกงใบเดียว เรื่องของเรื่อง คือ..หลังจากที่ทำเเกงจืดเสร็จเเล้ว ผมก็ยกถ้วยเเกงขึ้นมาเตรียมตักเเจก เเต่เเม่ผมดันมองไม่เห็นว่าถ้วยได้ถูกเตรียมไว้เรียบร้อยเเล้ว เเกก็เลยก้มลงไปหยิบถ้วยอีกใบ จังหวะเดียวกันกับที่ผมหมุนตัวไปที่หม้อเเกงเเละวาดถ้วยออกไป เเม่ก็ทะลึ่งพรวดก้มลงมา ผลก็คือ หัวของเเม่ชนกับถ้วยเเกงกระเบื้องในมือผมอย่างจัง  มันเเรงจนผมรู้สึกได้…..
 
เเม่ร้อง "โอ๊ย" ดังๆ ทีเเรกผมก็ไม่เเปลกใจ เพราะอะไรนิด อะไรหน่อยเเกก็ร้องราวกับฟ้าถล่มจนผมชินเเล้ว เเต่คราวนี้….เเม่เอามือปิดหน้าผาก เท้าศอกทั้ง 2 ข้างลงบนโต๊ะ เเละ ไม่พูดอะไร
 
"เเม่…เป็นอะไรรึเปล่า?"
 
"ไม่รู้…"ท่าทางเเก งงๆ
 
"ไหนดูหน่อยซิ" ว่าเเล้วผมก็เดินเข้าไปใกล้ๆ
 
my gosh….ผมเห็นเลือดไหลลงมาเป็นทางยาว เเละดูท่าว่าจะไม่ยอมหยุดง่ายๆเสียด้วย ผมรีบวิ่งไปหยิบกระดาษทิชชู่ ดึงกระดาษไป ด่าไป ผมเบื่อความซุ่มซ่ามของเเม่มากๆ มันทำให้เเกเจ็บตัวทุกที ตะก่อน เคยซุ่มซ่ามจนตัวเองเเขนหักด้วยซ้ำ
 
ผมพาเเม่ไปนั่งที่เก้าอี้ เเละ หากระดาษเเผ่นใหม่มาให้เเก เพราะดูท่าทาง เเผ่นเดียวจะเอาไม่อยู่ ผมบอกให้เเกเอากระดาษเเผ่นเก่าออก เพราะผมจะขอดูเเผล เผื่อจะต้องได้เย็บ….
 
มันเป็นรอยเหมือนกับเส้นตรงที่มีความยาวประมาณ 1 cm ปากเเผลปิดสนิท เเต่มีเลือดไหลทะลักเหมือนท่อประปารั่ว !!
 
"ไปหยิบผ้ามา เอาน้ำเเข็งใส่ลงไปในผ้า เเล้วห่อมาให้เเม่ด้วย"
 
ผมรีบวิ่งไปหยิบมา เเละ ปากก็ยังคงด่าๆๆๆ !@#$%^&**()_ ไม่ยอมหยุด …หลังจากที่ผมยื่นผ้าให้เเม่ เเกก็เอาไปโป๊ะใกล้ๆเเผล เเละ นั่งนิ่งๆ ส่วนคนอื่น ก็เข้ามาไถ่ถามอาการ ส่วนผมก็ยืนบ่นอยู่ห่างๆ เเล้ว ผมก็เดินไปเอา bandaid จาก เค้านท์เตอร์
 
หลังจากนั้นประมาณ 5 นาที เลือดก็หยุดไหล เเม่บอกให้ผมเอา ผงวิเศษ ตราร่มชูชีพ ที่ในกระเป๋ายา มาให้เเก ผมเห็นว่าเลือดหยุดไหลเเล้ว ผมเลยอุดปากเเผลด้วยผงวิเศษฯ เเละ ก็ปิดพาสเตอร์ จากนั้นก้หาผ้าชุบน้ำมาเช็ดคราบเลือดจากใบหน้าของเเม่..
 
"เเม่ปวดหัวรึเปล่า?" ผมถาม
 
"หึ..ไม่ปวด เเค่เจ็บเเผล"
 
"ดีนะ ที่เลือดมันออก ไม่งั้น พรุ่งนี้ หัวโตเท่าบาตรเเน่ๆ" ผมยังไม่วายเหน็บเเนมเล็กๆ
 
หลังจากนั้น เราก็กินมื้อกลางวันตามปรกติ เเม่ก็ดูจะเป็นปรกติ ผมถามเเกเป็นระยะๆ ว่า รู้สึกปวดหัวหรือเปล่า ผมกลัวว่าอาจจะมีอะไรมากกว่านี้
 
ระหว่างการทำงานในภาคบ่าย ผมมานั่งนึกถึงตัวเอง  ใครที่ไม่รู้จักผมดี มักจะไม่ค่อยเชื่อว่าจริงๆเเล้ว ผมเป็นประเภทด่าเเหลก ไม่ว่าผิดหรือถูก ผมจะด่าเเหลกไว้ก่อน  เวลาทำงานกับเเม่ ผมได้โวยวายอยู่เป็นประจำ เวลาที่มีอะไรผิดพลาด มันเป็นนิสัยถาวรเเก้ไม่หายเช่นกันกับ ความซุ่มซ่ามของเเม่
 
จริงๆเเล้ว ผมมีนิสัยคล้ายๆ อาเฮีย อาเเปะ ตามโรงรับจำนำ หรือ ร้านขายอะหลั่ย นี่เเหละ ขี้หงุดหงิด ด่าเก่ง ช่างกระเเนะ กระเเหน จอมบงการ คนใกล้ๆตัวผมรู้ดี เเต่คนที่ยังไม่รู้จักผมดี มักจะบอกว่า ผมนิสัยดี….(ฮา)
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to วันนี้….ผมทำเเม่หัวเเตก

  1. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

     
    เออนะ สงสัยต้องมองเฮียใหม่ซะแล้ว (ฮา)
     
    คงคล้าย ๆ กับที่อรเป็นคนขี้บ่น อรบ่นมันได้ทุกเรื่อง(ในบ้าน) ตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ
     
    บ่นจนคนที่ไม่คุ้น งง ว่าคนอายุเท่าอร ไหงขี้บ่นงี้(วะ)
     

  2. sweet says:

    แปลกคนจริง..​ทำไมต้องว่าแม่ด้วยอ่ะ.. แทนที่จะว่า ตัวเองนั่นแหล่ะ ..รู้ว่า แม่ไม่ค่อยระวัง.. แล้วทำไม ตัวเองไม่ระวังนะเนี่ยะ..แทนที่จะขอโทษ..และห่วงใย.. ดั๊นนนนน บ่นแม่ซะได้นะ…. อีตาอ้นหัวเป็ดเอ้า.. สุขสันต์วันเกิดด้วยนะ พ่อคุณ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s