สุข หรือ ทุกข์

ในช่วงหนึ่งของชีวิต  ผมเเยกเเยะ พรหมเเดนของสุข กับ ทุกข์ไม่ออก สุขเลยปนกับทุกข์ ผสมปนเปกันไปจนเเยกเเยะไม่ออกว่า ผมกำลังอยู่ในอารมณ์ไหน
 
ไม่น่าจะเป็นเพราะ โง่  มันอาจจะมาจากวิธีหาความสุขของผมก็เป็นได้ มันเลยกลายเป็นความสุขที่ได้ทำร้ายตัวเอง กดชีวิตตัวเองให้ต่ำลง ยิ่งทำ ยิ่งไร้อนาคต เเต่สะใจ เป็นเสียอย่างงั้น
 
เมื่อมีวุฒิภาวะมากขึ้น ผมเริ่มเเยกเเยะมันออก ผมหวนนึกถึงวิธีหาความสุขในช่วงนั้นของชีวิต เเละ นึกขำปนสมเพชตัวเองไปในเวลาเดียวกัน
 
ผมเคยรักการกินเหล้าเป็นชีวิตจิตใจ  มีความเชื่อในการเมาว่า มันเป็นการหาความสุขชนิดหนึ่ง  ผมไม่เคยกลับบ้านในสภาพปรกติ และ ถ้าคืนไหน ผมไม่ได้กินเหล้า ผมก็จะเกิดอาการหงุดหงิด เเละ ถามตัวเองว่า "กูพลาดช่วงเวลาเเห่งความสุขไปได้ยังไง?" การที่ปล่อยให้เหล้าไหลเอื่อยๆลงคอ ผ่านหลอดอาหารเเละ ไปคั่งกันอยู่ในกระเพาะ  มันเป็นความสุนทรีย์ชนิดหนึ่ง เเถมยังเชื่อว่า ต้องใส่เหล้าลงไปประมาณ 1.5 CM เเละ ผสมน้ำ กับ โซดา อย่างละครึ่ง คือ การผสมที่ถูกวิธี เเละ ทำให้เหล้ามีรสชาติดีขึ้น อย่างน้อย ผมก็เชื่อว่า รสชาติมันดีขึ้นจริงๆ
 
ในเเต่ละวัน โดยเฉพาะช่วงที่อยู่บนเวที ผมจะสูบบุหรี่จัดมากกว่าปรกติ  ผมอาจจะเชื่อว่า มันทำให้ผมดูหล่อขึ้น หรือ อาจจะมีใครสักคนที่ทึ่งกับการสูบบุหรี่มวนต่อมวนของผม มันก็เลยทำให้ผมรู้สึกอร่อยกับรสบุหรี่มากกว่าปรกติ เคยเเม้กระทั่ง ร้องเพลงในขณะที่ปากคาบบุหรี่  ลูกค้ามองผมด้วยความทึ่ง ประมาณว่า มันทำได้ยังไง  ในเวลาที่ผมออกไปไหนต่อไหนก็เช่นกัน เผลอเป็นไม่ได้ ผมก็จะควักมันออกมา  นอกจากว่า ผมไปอยู่ในที่ๆเป็น no smoking area จริงๆ เเต่ถ้า ผมกำลังดื่มกาเเฟอยู่ ผมจะไม่สนใจเลยว่า ผมอยู่ในสถานที่ต้องห้ามหรือไม่ ถ้่าไม่ให้ผมสูบ ผมก็จะซื้อ to go  ออกไปหาที่สงบๆ สูบบุหรี่ เเกล้ม กับกาเเฟ โดยไม่สนใจ เค้กหอม หรือ คุ๊กกี้อร่อยๆ
 
กาเเฟ ก็เป็นความเชื่ออีกชนิดหนึ่ง  ที่ผมเคยงมงายให้กับมัน ผมจะดื่มกาเเฟถ้วยเเรกทันทีที่ตื่นนอน ใส่กาเเฟ 2 ช้อน น้ำตาล 2 ช้อน ใส่ครีมพอนวลๆ เเละ เสพสุขกับมัน พร้อมกับฝึกไล่สเกลกีต้าร์ไปด้วย ปรกติผมจะใช้เวลาอย่างน้อยๆ 20 นาที ถ้าวันไหน ขาดอะไรไปซักอย่างนึง ผมก็จะรู้สึกหงุดหงิด อาจจะเป็น กาเเฟหมด หรือ บุหรี่หมด ไม่ก็ เอากีต้าร์(เบส)ฝากไว้ในรถของเพื่อน มันเหมือนขาดอะไรไปสักอย่างนึง  ถึงเเม้ว่า เราจะออกไปหาซื้อมันมาได้(ในกรณี กาเเฟ หรือ บุหรี่หมด) มันยังถือว่าไม่ใช่อยู่ดี  เพราะผมต้องการมันทุกอย่างพร้อมๆกันในเวลาที่ผมเพิ่งตื่นเท่านั้น ถ้าล่วงจากนี้ไป มันก็ไม่ใช่ ถือว่า ผิดเวล่ำเวลา
 
โชคดี ที่ผมไม่มองการพนัน กับ ยาเสพติด เป็นความสุขอีกประเภท ไม่งั้น ผมคงไร้อนาคตไปยิ่งกว่านี้ ยังไม่รวมถึง เรื่องที่ผมไปหลงงมงายกับผู้หญิงบางคน เพราะดันไปเชื่อว่า การที่ผมได้ครอบครองหล่อน คือ ความสุข(ประเภท สมหวัง)ยังดีที่ผมดันคิดได้ทันเวลา ก่อนที่ชีวิตของผมจะโดนเขมือบจนไม่เหลือความภูมิใจ เเละ ศักดิ์ศรีในตัวตน อาจจะเป็นเพราะสาเหตุนี้ก็ได้ ที่ทำให้ผมกลับมาพิจารณาตัวเองใหม่ว่า "ไอ้ที่กูทำลงไป มันใช่ความสุขที่เเท้จริงหรือ?"
 
ผมเพิ่งมาเลิกดื่มเเบบจัดๆ เมื่อสักปีที่เเล้วนี่เอง  การทำงานหนักทำให้ผมรู้ว่า เเฮ๊งค์ โอเวอร์ เป็นอุปสรรคการทำงาน เดิมที ผมหาค่ำ กินเช้า เเถมมีเวลาอีกบานตะไทที่จะพักผ่อนจนหายปวดหัว ก่อนที่จะไปหาเรื่องเมาต่อในคืนถัดไป เเต่มาในวันนี้ มันกลับไม่ใช่ ยิ่งถ้าผมมีอาการสลึมสลือเเค่ไหน ผมก็ยิ่งจะมีโอกาสเจ็บตัวเท่านั้น มีดคมๆ น้ำมันเดือดๆ ไม่ใช่ของที่จะเอามาล้อเล่น  บุหรี่ที่ผมเคยรัก กลับมาสร้างความทุกข์เเบบเสนสาหัสให้กับผม เพราะผมต้องหมดเงินกับมัน $31 ต่อ สัปดาห์ สำหรับ บุหรี่ มาร์ล โบโร่ เมนทอล 1 carton เเทนที่จะเอา ไอ้ $31 ไปใ้ห้ลูกเป็นค่าขนมไปโรงเรียน เเถมต้องโดนสังคมรังเกียจ ถ้าไปสูบสุ่มสี่สุ่มห้า หลายๆครั้ง ผมเกือบจะควักบุหรี่ออกมาสูบบนเครื่องบิน ในเวลาที่ผมต้องเดินทางไกลๆ นี่ถ้าไม่เห็นคำเตือน ห้ามสูบบุหรี่บนเครื่องบิน ฝ่าฝืน ปรับ $2,000 ผมคงได้ควักมันมาสูบเเน่ๆ
 
ผมติดกาเเฟเเบบงอมเเงม เคยลองฝืนดู ด้วยการงดกาเเฟในตอนเช้า ผลที่ออกมาก็คือ สลึมสลือ ตาเเฉะ ท้องเสีย หงุดหงิด  หาวหวอดๆ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีผลขนาดนี้ ไอ้ที่เเย่ไปกว่านั้น คือ ผมจำเป็นต้องเพิ่มปริมาณกาเเฟในเเต่ละวัน จากที่เคยเเค่ 1 ถ้วย กลายเป็น 3 ถ้วย  ถ้าผมรู้มาก่อน ผมจะไม่เเตะมันเลย ผมอยากรู้สึกตื่นโดยไม่ต้องกระตุ้นด้วยอะไรทั้งนั้น
 
ถ้ารู้ว่ามันจะเป็นอย่างนี้ ผมคงไม่ไปแตะมัน มันอาจจะไม่ได้อันตรายร้ายเเรงในระยะเเรกๆ  เเต่ในระยะยาวมันมีผลเเน่ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บุหรี่ ถ้าผมเลิกมันได้ ผมคงเลิกมันไปแล้ว  ผมเบื่อที่จะต้องผลุนผลันออกไปสูบบุหรี่ เพราะอยากอย่างเเรง ในเวลาที่มีงานเร่งด่วน ปลีกตัวไปไหนไม่ได้ มันทำให้ผมรู้สึกสมเพชตัวเอง ที่ต้องตกเป็นทาสไอ้กระดาษมวนยาสีขาวๆ แถมโดนบ่นจากเพื่อนร่วมงานในบางครั้งที่ผมออกไปสูบ(เพราะอยาก)โดยไม่รู้เวล่ำเวลา ปล่อยให้คนอื่นๆทำงานเเทน
 
มาถึงตอนนี้ ผมอาจจะรู้ถึงความสุขที่เเท้จริง โดยปราศจากของเหล่านี้เเล้วก็ได้…เเต่รู้ไปก็เท่านั้น เพราะผมก็ยังคงหาความสุขในวิธีเดิมๆ ทั้งๆที่รู้เเล้วว่า มัน คือ ความทุกข์ ประเภทหนึ่ง
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to สุข หรือ ทุกข์

  1. sweet says:

    ทุกอย่างจะเลิกได้.. ต้องใช้ "ใจ" ด้วยนะบุหรี่.. กาแฟ.. อาจใช้แรงใจมากหน่อย.. แต่พอเลิกได้แล้วจะดีมากสำหรับร่างกาย โดยเฉพาะ เงินในกระเป๋า หุหุ

  2. Eve says:

    เรื่องที่ผมไปหลงงมงายกับผู้หญิงบางคน เพราะดันไปเชื่อว่า การที่ผมได้ครอบครองหล่อน คือ ความสุข(ประเภท สมหวัง)
     
    ผู้หญิงที่ว่าเนี่ย เรารู้จักปะ
     
    สุรา นารี บุหรี่ โกปี้สักถ้วย  มั๊ยฮะ
    เครียดเหลือเกิน ช่วงนี้มีแต่เรื่องให้ปวดหัว

  3. 33 says:

    แสงจันทร์
     

      เดินทางกลางคืน กลางหมู่เดือน และหมู่ดาว แหงนมองฟ้าดั่งมองหาเงา ของเยาวมาลย์ อยู่ในสายลม  – – – ผู้ใดสอนเจ้า นำทางเหน็บหนาว และขื่นขม น้ำตาหยด หยดทุกข์ระทม พร่างพรมอยู่ในสองตา หวั่นไหว    
    *เอาใจและร่าง ออกมาวางเดิมพัน เดินทางไกลอยู่ใต้แสงจันทร์ คิดถึงทุกวัน คิดถึงทุกคืน
    คิดถึงคนรัก ชุ่มชูใจให้ตื่นฟื้น โอ้ฝันอยู่ทุกค่ำคืน ในคืนที่มีแสงจันทร์…อ่อนหวานhttp://radiothailand.prd.go.th/songkhla/music/s1.html พี่อ้นฟังนะแพมชอบจังเพลงนี้

  4. Kate says:

    P\’Aon,
    How are you doing?
    Pam, แสงจันทร์ is really sweet. I love this song too. 
    Sit and drink with a bad boy (man) like P\’Aon, Don\’t understand why bad boy is so attractive.
     
    Miss You,
    Pin
     
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s