the last fighting

 "พี่…คืนนี้ไปกินเหล้าที่ห้อง หนู มั้ย?" เเอ๊ด ถามผม
 
"อ้าว ฉลองอะไรวะ?" ผมถาม
 
"ไม่มีอะไรหรอกพี่ …."อึ้งไปนิดนึง"ฉลองเลิกกับผัวมั๊ง พี่" เเอ๊ดหัวเราะเบาๆ
 
ผม กับ เเอ๊ด เป็นเพื่อนบ้านที่ดี ตอนนั้น ผมอาศัยอยู่กับเเฟน  เเฟนผม กับ เเอ๊ด ทำงานอยู่ที่เดียวกัน
 
แอ๊ด กับ เค เเฟนหนุ่ม มีเรื่องทะเลาะเบาะเเว้งกันไม่เว้นเเต่ละวัน เเอ๊ด เป็นสาวsexy เเต่ บู๊ น่าดู เเละ เค เป็นหนุ่มหน้าโหด ท่าทางออกจะกุ๊ยๆเเละถ้าสองคนนี้ทะเลาะกันทีไร ได้มีเลือดตกยางออก มีอยู่ทีนึง ผมกำลังหลับๆอยู่ ผมเห็นไอ้เค ขี่มอร์เตอร์ไซค์ออกมา เลือดอาบหน้า
 
เค ไม่รู้จักผม เเละ ดูเหมือนว่า เค ไม่พยายามที่จะทำความรู้จักกับใคร ผมเข้าใจว่า เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ผมมาทำอะไรที่นี่ มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เเอ๊ดทักทายผม ผมเหลือบไปดูเค เขามองหน้าผม ตาไม่กระพริบ คล้ายๆกับว่า ไม่พอใจ เขาลือกันว่า เค ขี้หึงเอามากๆ เเละ สาเหตุของการทะเลาะส่วนใหญ่มาจากความหึงหวงนั่นเอง
 
คืนนั้น มีผม เเฟนผม เเอ๊ด เเละ นี น้องสาวของเเอ๊ด นั่งดื่มกัน ผมปล่อยให้สาวๆ เค้าคุยกัน เรื่องที่คุยกันก็หนีไม่พ้นหัวข้อ ทำไมถึงเลิกกัน
 
"เป็นมึง ..มึงจะทนมั้ย? งานของกูน่ะ ต้องติดต่อกับคนโน้น คนนี้ เเต่นี่อะไร ใครโทรมา เเม่งก็ถาม ยิ่งถ้าเป็นผู้ชายนะ …"เเอ๊ด หยุดเเค่นั้น
 
"เเล้ว มันเช็คโทรศัพท์ของมึงมั้ย?"  เเฟนของผมถาม
 
"จะไปเหลือเหรอ …ไอ้ที่ทะเลาะกันเนี่ย เพราะเรื่องนี้นี่เเหละ …ที่เเม่งล่ะ กูรู้นะ มันเเอบไปมีเด็กนอกบ้าน" จริงๆเเล้ว เเอ๊ด ก็พอๆกัน
 
"กูบอกไอ้เเอ๊ดหลายทีเเล้ว ให้เลิกกับมันๆ มันฟังที่ไหนล่ะ  ผู้ชายห่าอะไร ขยันสร้างเเต่เรื่อง ถ้าไม่ทะเลาะกับเมีย เเม่งก็ไปตีกับชาวบ้าน" นี บริภาษ เค อย่างเอ็นจอยปาก
 
ผมนั่งฟังอย่างขำๆ  เเละดูเหมือนว่า ในเวลานั้น ผมจะอยู่ในเเวดวงของคนประเภทนี้ ผมเองก็เป็นคนประเภทนี้ ประเภทที่ ชิงสุกก่อนห่าม ไม่มีใครซักคนที่จบปริญญา….อย่างมากก็ กำลังเรียนรามฯอยู่  ถึงว่า ต้องมาใช้ชีวิตเเบบชนชั้นกลางระดับล่าง สุมหัวอยู่กันตามอพาตร์เม้นท์  เเละ ใช้ชีวิตเเบบค่อนข้างจะสิ้นหวัง  บ้างก็ชิงมีลูกกันซะก่อน  เเต่ใจยังไม่โตพอ  เสียงด่าทอลูก เเละ ผัว ดังขึ้นลอยๆ บ่อยครั้ง ไม่รู้ห้องไหน เป็นต้นเสียง  อย่างว่า อพาตเม้นท์ราคาถูกๆเเบบนีั้ มันก็ไม่ต่างจาก สลัม เพียงเเค่ว่า มันเป็นตึก ไม่ใช่ ชุมชนเเออัด
 
"ก๊อกๆๆ" เสียงเคาะประตู …นี เดินไปส่องตาเเมว เเล้วก็หันมามองที่เเอ๊ด ทำหน้าตื่นๆ
 
"ไอ้เค มา…!!"
 
"กูเอง"…ท่าทางเหมือนกับว่า เเอ๊ด ไม่กลัวเลยเเม้เเต่นิดเดียว หล่อนเดินรี่ไปเปิดประตู  เเต่เปิดเเค่เเง้มๆ ซึ่งหมายความว่า ไม่อนุญาติให้เข้ามา
 
"มีอะไรอีก ล่ะ?" เเอ๊ด ถาม น้ำเสียงมะนาวไม่มีน้ำ
 
"เค มาเอาของ ลืมของเอาไว้" เสียงอ่อนเชียว…ผมนึกขำ เพราะใบหน้าของเคไม่เหมาะกับการใช้ชื่อเเทนตัวเเม้เเต่น้อย
 
เเอ๊ด เปิดประตูกว้างขึ้น เป็นการบอกกลายๆว่า อนุญาติให้เข้า เเละ สำทับไปว่า อย่านาน จะทำอะไรก็รีบๆทำ
 
"ไอ้นี่ มานั่งกินเหล้าในนี้ได้ยังไงเนี่ย" ผมสะดุ้ง มันหมายถึงผม จะมีใคร
 
"มึงตาบอดเหรอ? มึงไม่เห็นเหรอ เเฟนเค้านังอยู่ข้างๆนี่ไง" เเอ๊ด ตวาดเเว๊ดๆ เเต่ไอ้เค ยังคงมองผมไม่วางตา
 
"รองเท้าเเตะอันนี้ ของเค นะ " เค พูดเสียงอ่อนลง ก่อนจะหยิบรองเท้าเเตะใส่ถุง ถ้าผมเดาไม่ผิด ผมว่า ไอ้เค กำลังเรียกร้องความเห็นใจ ผมเห็นมันทำท่าจะไปหยิบกีต้าร์โปร่งไปด้วย เเต่ เเอ๊ด กระชากกลับมา
 
"นั่นมันของกู" เเอ๊ด ไม่ยอม…มันคงอยากจะเลิกกับไอ้เค จริงๆน่ะเเหละ
 
"เออๆ เค ไม่เอาก็ได้ " มันหันมามองผมเเวบนึง" งั้น เคไปล่ะนะ"
 
"มึงไม่ต้องกลับมาอีกนะ  กูให้มึงเอาของของมึงไปแล้วนะ" เเอ๊ด สำทับ เพื่อความชัวร์
 
เค จากไป ท่ามกลางความโล่งใจของพวกเรา  ผมบอกตรงๆ ผมไม่ชอบเเววตาของมันเลย  ดูเหมือนพวกสิ้นคิดที่ชอบสุมหัวอยู่กันเป็นเเก๊งค์  เหมือนคนไม่มีอะไรจะเสีย  จากนั้น พวกเราก็กินเหล้ากันต่อ ผมเดินไปหยิบกีต้าร์มาเล่นคลายเครียด นั่งร้องเพลงกันเบาๆ  เเละ พยายามสนุกกับปาร์ตี้หนีผัว
 
"ก๊อกๆๆ" เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีก ใน 45 นาทีถัดมา เเต่คราวนี้ ดูจะดังกว่าปรกติ…
 
"เเม่ง จะเอาอะไรกับกูอีกวะ" เเอ๊ด อารมณ์เสีย รีบเดินไปกระชากประตู ยังไม่ทันได้ถามอะไร เค ก็ผลุนผลันเข้ามา….
 
"ไอ้เหี้ย กูไม่สนเเล้วว่ามึงเป็นใคร …." มันกระชากเเขนผมลากผมออกไปข้างนอก !!
 
ผมไม่ทันได้ตั้งหลัก ถุงเท้าก็ยังใส่คาตีนอยู่ เเถมข้างนอก ก็ยังมีน้ำฝนขังเป็นหย่อมๆ  ไอ้เค ผลักผม กะให้ผมเสียหลัก เเละ ถลันเข้ามาชก เเต่มันลืมไปว่า ผมตัวสูง ขายาว เเขนยาวกว่ามัน ผมเลยถีบมันเข้าให้ที่หน้่าอก (ขายาว ครับ)มันถึงกับกระเด็นล้มลง
 
"เฮ้ย อะไรของมึงเนี่ย?"  ผมงงเเดก เลย
 
"อ้อ เป็นมวยเหรอมึง?" มันไม่ตอบคำถามผม ถลันเข้ามาอีกที ผมก็ถีบอีกที เเต่มันก็ช่างดื้อตีน เเละ กระโจนใส่ผมอีกรอบ….
 
คราวนี้ ได้ผล เเต่ไม่ได้หมายความว่า มันต่อยผมนะ มันข่วน….ทุเรศจริงๆ เเละ เพราะมันเป็นจังหวะบวก จังหวะที่ผมต่อยออกไปพอดี ไอ้เคเลยลงไปนอนวัดพื้น เเต่ก็ทำท่าจะลุกขึ้นมาอีก เเละ ถ้า นี ไม่คว้ามีดทำกับข้าวเล่มยาวออกมา …..
 
"ไปเลยนะ มึงออกไปเลย มึงเข้ามาอีก กูฟันมึงยับเเน่" นี ขู่มัน เเละ ทำท่าจะเข้าไปฟันจริงๆด้วย ไอ้ เค เลยถอยฉาก ส่วนผม รีบเดินเข้าห้องน้ำ สำรวจบาดเเผล …ผมโดนข่วนหน้าลายเป็นเเมวเลย
 
คืนวันต่อมา ผมไปทำงานเเละโดนถามคำถามนับไม่ถ้วน ส่วนใหญ่จะเดาว่า ผมโดนเเฟนข่วนหน้า…อนิจาคนเรา ผมเเค่เล่าคร่าวๆ  ไม่อยากจะรื้อฟื้น เพราะยังคงโมโห มันอยู่….ไอ้เค อย่าให้กูเจอ
 
หลังจากนั้น ผมไปเจอ เเอ๊ด ที่ตลาดในตอนบ่ายๆ ในวันถัดมา เเอ๊ด ทำท่าเสียใจ ขอโทษขอโพยผมหลายรอบ เเละ…
 
"ไอ้ เค มานี่ๆ มึงมานี่เลย ขอโทษพี่เค้าเดี๋ยวนี้" ผมเพิ่งสังเกตุว่า ไอ้เคอยู่เเถวๆนั้น
 
"พี่ครับ วันนั้น ผมเมา น่ะพี่ ผมขอโทษนะ ผมไม่รู้จริงๆ ผมนึกว่า พี่เป็นเเฟนใหม่ของไอ้เเอ๊ดมัน" มันขอโทษเสียงระร่ำระรัก
 
จะให้ผมไปต่อยมันกลางตลาดก็ไม่ใช่เรื่อง ผมก็เลยเเค่บอกว่า ให้มันเเล้วไปก็เเล้วกัน ถือว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต่างคนต่างเจ็บ
 
อีกนานมากเลย ประมาณ 2 ปี หลังจากเหตุการณ์นั้น ผมได้ย้ายออกจากอพาตเม้นท์เเห่งนั้น เเละ เลิกรากับเเฟนคนนั้น ตัวผมเองย้ายไปอยู่กับเพื่อนๆย่านหลักสี่ …วันนึง ผมได้เจอกับเเอ๊ด วันนั้น เเอ๊ด มากับผู้ชายคนใหม่ ที่ดูดีกว่า เเละ ดูเป็นมิตรมากกว่า
 
"เเล้ว ไอ้เจ้าเค ไปไหน เเล้วล่ะ?" ผมอาศัยจังหวะที่เเฟนของเเอ๊ดเดินไปซื้อน้ำ ถามถึงโจกท์เก่า
 
"อุ๊ย เลิกกันไปนานเเล้วพี่"
 
"เหรอ? ไอ้ที่ว่านาน นานเเค่ไหนเเล้ว?" ไม่ใช่อะไรหรอก ผมกลัวว่า เดี๋ยวอยู่ๆมันโผล่มา ผมจะซวยรอบสอง
 
"ปีกว่าๆ เเล้วพี่ คราวนี้ ไปเเล้ว ไปลับเเน่นอน"
 
"ไม่มีตามมากวนมั่งเหรอ?"
 
"ไม่มี" เเอ๊ด ตอบ ยิ้มเเบบมีเลศนัย
 
"เออ เเปลกเว้ย ปรกติ ต้องมีมาตามล้างตามเช็ดนี่หว่า" ผมยังคงสงสัย
 
"คงยากล่ะ พี่ อย่างน้อยๆ คงประมาณ 5 ปีอย่างต่ำ"
 
"เเหม กำหนดเวลาได้เลยเหรอ คนมันจะหึง มันไม่มารอนานขนาดนั้นหรอก"
 
"5 ปี ในคุก นะพี่ ใครจะให้มันออกมาง่ายๆล่ะ"
 
"เฮ้ย???!!!" ผมร้องเสียงหลง "เรื่องมันเป็นไงมาไงวะ?"
 
"ก็เหมือนเดิมล่ะพี่ หนูขอเลิกกับมัน เเต่คราวนี้ มันประชดหนูด้วยการ ปล้น am/pm …เเหม จะปล้นทั้งที เสือกทำปืนหล่น"
 
เวรกรรม….
 
เรื่องของ เค เป็นกรณีที่น่าศึกษาเป็นอย่างยิ่ง อย่างน้อยมันสอนให้เรารู้ถึง การขาดสติ เพราะลมเพชรหึง ที่มันวูบมาอย่างเเรงเเละเร็ว เเละ อาจจะดลบันดาลความหายนะมาให้เราก็ได้
 
นั่นคือ ครั้งสุดท้าย ที่ผมได้ต่อยคน….ปูนนี้เเล้ว ผมไม่คิดจะไปต่อยกับใครอีกเเล้ว
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to the last fighting

  1. 33 says:

     
    │\__╭╭╭╭╭__/│ │           │ │           │ │ >       ●  │  │≡  ╰┬┬┬╯  ≡│ I │    ╰─╯    │ ╰──┬O───O┬──╯     │ H E L L O │     ╰┬───┬╯**┓┏┓♤━━┓┏━━┓┏━━┓┏┓┏┓ ┃┗┛┃┃┏┓┃┃┏┓┃★┏┓┃┃┃☆┃ ┃┏┓┃┃┗┛┃┃┗┛┃┃┗┛┃┃┗┛┃ ┃☆┃┃┃┏┓┃┃☆━┛┃┏━┛♡┓┏┛ ┗┛┗┛┗┛┗┛┗┛ …┗┛…♣┗┛ …….♪┛ ┏━★┓┏━━┓┏┓┏┓HoW ArE You To DaY ? ┃┏┓┃┃┏┓┃┃┃☆┃ ┃┃┃┃┃┗┛◇┃┗┛┃ ┃┗┛┃┃┏┓┃♡┓┏┛ ┗☆━┛┗┛┗┛ ♣┛ +:+::+:★ⓗⓐⓥⓔ ⓐ ⓝⓘⓒⓔ ⓓⓐⓨ★+:+:+:  

  2. Eve says:

    เด๋วป๋าคงได้ชกคุณหลุยส์แน่
    เอ หรือว่าคุณเดฟดี
    universal เจ้าค่ะ ป๋าเลือกชาติเลือกภาษาได้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s