‘เสือ’ จาก โลกวรรณกรรม สู่ โลกดนตรี

"คน กับ เสือ" จากปลายปากกาของ ดร. เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ถูกนำมาใส่ไว้ใน บทเพลง "เสือ" ของ คณะ คาราบาว ในอัลบั้ม อเมริกัน อันธพาล ….คาราบาว ได้รับ รางวัล สีสัน อวอร์ด ตัวเเรก ก็เพราะอัลบั้มนี้ (จากเพลง ไอ้หนู ในฐานะ เพลงในการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม)
 
อัลบั้ม อเมริกัน อันธพาล ทำให้ผมรู้สึกเหมือนกับว่า ได้ฟังผลงานของ คาราบาว ในวันเก่า ๆ เเละ เป็นรูปแบบที่ผมพอใจ อัลบั้มชุดนี้ อบอวลไปด้วยกลิ่นไอของดนตรี โฟลค์ ร๊อค คงเป็นเพราะผมไม่ชอบ คาราบาวในเเบบ 3 ช่า ฟังทีไรรู้สึกไปเองทุกทีว่า คาราบาวกำลังถอยหลังลง ทั้งๆที่ตัวเองมีฝีมือมากกว่านั้น
 
ไม่รู้นะ ใครจะคิดยังไงก้เเล้วเเต่ คาราบาว ยังคงเป็นเหมือนเพื่อนเก่าที่ไม่ค่อยรักดี เเละ ผมก็ยังคงลุ้นให้เพื่อนเก่าคนนี้กลับสู่ตัวตนซะที เเต่คงหมดหวังไปแล้วล่ะ ตั้งเเต่ พวกเขาออกอัลบั้ม หนุ่มบาว – สาวปาน (ฮา) 
 
"เสือ" เป็นเรื่องราวของ เสือลำบาก (เสือเเก่ เสือบาดเจ็บ หรือ เสือป่วย) กับ ชายชรา นายพรานมือฉมัง ….เพลงลักษณะนี้ ถือว่าเป็น "เพลงเล่าเรื่อง" หรือ เพลงบัลลาด (ballad)ซึ่งส่วนใหญ่จะหาฟังได้จาก เพลงของกลุ่มวงเพื่อชีวิต
 
คืนเหน็บหนาวมักมีเรื่องราวให้เล่าสู่ ใครอยากรู้กระเถิบเข้ามา
 
นานมาเเล้วมีชายชรารักสันโดษ อิงอาศัยอยู่กลางไพรพง
 
เเดนดงนี้มีลายพาดกลอน เเก่ตัวจนกลายเป็นเสือลำบาก
 
เเดนดงนี้ไม่มีผู้ใด กล้าเข้าไป เพราะกลัวเสือร้าย
 
 
คืนเหน็บหนาวพัดพาเรื่องราวถึงผู้เฒ่า หมู่บ้านเราต้องการพึ่งพา
 
พรานไพรสณท์คนมีฝีมือถือเป็นหนึ่ง คือความหวังของชุมชน
 
ใครคนนั้นต้องเสียสละ เเละ ชายชราคือ ใครคนนั้น
 
ใจหนึ่งรักในความสันโดษ อีกใจก็รักในเกียร์ติยศ….ชายชรา กับ เสือลำบาก
 
ตา…วาวด้วยความหิว …อีกตาลุกวาวด้วยความหวัง
 
กรงเล็บ เเลกกันกับปืนเเก๊ป *ใครควรจะได้เป็นหนึ่ง
 
ตา…จ้องมองประสานตา เวลา..ล่วงเลยด้วยศักดิ์ศรี
 
กรงเล็บ เเลกกันกับปืนเเก๊ป…..
 
คืนเหน็บหนาวพัดพาเรื่องราวให้เล่าต่อ โลกกอปรก่อเพื่อผู้เเข็งเเรง
 
ชายชราอาสาต่อสู้เสือลำบาก มิใยต่อ โลภ โกรธ หลง
 
การเข่นฆ่านี้เพื่อยังชีพ คือ อาภรณ์ของ ราชสีห์
 
การเข่นฆ่านี้เพื่อกู้เกียร์ติ คือ อาภรณ์ของ ยอดมนุษย์ …ชายชรา กับ เสือลำบาก
 
……………………………………………………………………………………………………………
 
(*ปืนเเก๊ป  คือ ปืนล่าสัตว์โดยภูมิปัญญาชาวบ้าน ใช้กระสุนเเบบลูกปลาย เเละ จุดระเบิดด้วยดินปืน)
 
ผมไม่รู้ว่าเรื่องราวระหว่างชายชรา นายพรานรุ่นใหญ่ กับ เสือลำบาก จบลงยังไง เพราะผมไม่เคยอ่าน คน กับ เสือ เเต่สิ่งที่ได้ยินทำให้ผมนึกถึง คำว่า "เมื่อเก๋า ต่อ เก๋า มาเจอกัน"
 
โดยธรรมชาติ มนุษย์ไม่ใช่อาหารของเสือ อย่างที่เราเคยเข้าใจผิด เสืออยู่ในกลุ่มห่วงโซ่อาหารกลุ่มเดียวกับเรา เราไม่กินเสือ เเละเสือก็ไม่กินเรา ถ้าไม่จำเป็น เราตายด้วโรคภัยไข้เจ็บ(โดยเชื้อโรค เเละ พืช ก็จะเป็นผู้บริโภคร่างของเราในเวลาต่อมา)เสือก็เช่นกัน …เเต่บางทีที่เราเคยได้ยินว่า เสือคาบคนไปกิน นั่นมันเป็นสาเหตุจากความชรามาเยือน  เดิมทีมันอาจจะวิ่งไล่ล่า กวาง หรือ กระทิง ได้ เเต่พอมันเเก่เเล้ว การเคลื่อนไหวเริ่มจะไม่คล่องตัว  เลยเป็นสาเหตุให้มันเริ่มหันมากินคนที่หลงเข้าไปในที่ๆมันอยู่ ก็คนเคลื่อนไหวได้ไม่เร็วเท่ามัน ไล่ล่าได้ไม่ยาก อย่างน้อยเอาไว้เเก้หิวในขณะที่รอเหยื่อรสชาดดีๆ อย่างกวาง หรือ วัวเเดงถึงว่า…
 
เเต่ถ้าพูดถึงในหลักของสามัญสำนึก เสือ ก็เป็นเเค่สิ่งมีชิวิตไร้สามัญสำนึก รู้เเค่ว่า หิว อิ่ม โกรธ เเละ ระเเวง ในขณะที่คนมีหลากหลายอารมณ์ในตัว
 
เสือลำบากตัวนี้ มันเเค่หิว เเต่ชายชราหิวในเกียร์ติ เเละ ศักดิ์ศรี
 
เสือลำบากตัวนี้เเค่รู้สึกกลัวเเละโกรธจึงต้องสู้กับชายชรา เเต่ถ้าชายชราฆ่าเสือตัวนี้ได้ มันไม่ได้หมายความเเค่ว่า เขาชนะเสือตัวนี้
 
เขากำลังพยายามจะเอาชนะ "สังขาร" ซะมากกว่า  นี่คือสิ่งที่สัตว์เดรฉานไม่รู้สึก เพราะมันไม่รู้จัก เกียร์ติ ศักดิ์ศรี เเละ อีโก้
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ‘เสือ’ จาก โลกวรรณกรรม สู่ โลกดนตรี

  1. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

     
    อรชอบอ่านนิยายเรื่อง ล่องไพร มันสอนอะไรเราได้หลายอย่างนะเฮีย โดยเฉพาะคนไม่ค่อนสังคมอย่างอร
     
    เป็นนิยายดี ๆ อีกเรื่องที่อรยอมเสียเวลาอ่าน ยอมเสียเงินซื้อ และพากเพียรหามาจนครบทั้งชุด 
     
    ………
     
    ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่เฮียเขียน แต่อรอยากบอก
     
    อร ตื่นเต้น ที่จะได้ไปเจอเพื่อนที่รู้ใจ ในเร็ว ๆ นี้😀
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s