กรุงเทพฯ

กรุงเทพฯ เมื่อ 30 กว่าปีก่อน เเตกต่างจากที่เห็น ถ้าใครได้จากกรุงเทพฯไปนานๆ อย่างเช่น เเม่ของผม ก็ต้องงงเป็นไก่ตาเเตกไปไหนไม่ถูกเเน่ๆ ไหนจะเป็นเพราะตึกรามบ้านช่องที่ผุดขึ้นมา หรือ ไม่ก็ถนนตัดใหม่อีกหลายสาย และรวมถึงปริมาณผู้คนที่หนาตามากขึ้นกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัว
 
ผมเกิดที่นั่น โตที่นั่น เรียนรู้ อด อิ่ม หวาน ขม สุข ทุกข์ ก็ที่นั่น….เป็นคนเมืองสมบูรณ์เเบบ คิด เเละ ทำเเบบคนที่มาจากเมืองใหญ่ ดิ้นรน เเก่งเเย่ง เเบบหมาจนตรอก  เอาตัวรอดตลบเเตลง ไม่ต่างจากหลายๆคนในที่นั่น
 
ก่อนที่เเม่จะกลับเมืองไทยครั้งเเรกในระยะ 22 ปี ผม กับ อีตาโจ้ได้เตือนเเกเเล้วว่า ถนนหนทางมันเปลี่ยนไป อะไรๆมันก็โตขึ้นๆ ขยาย สยาย บานสะพรั่งเหมือนเห็ดในฤดูฝน กรุงเทพฯกลายเป็นดงตึกที่เเซมด้วยดอกไม้มนุษย์ไปแล้ว เเละ เเม่ควรจะหาคนคอย
เทคเเคร์ เวลาไปไหนมาไหนจะได้ไม่ งง เเต่เเกไม่เชื่อ ครับ
 
"วุ้ย ชั้นน่ะ อะไรก็ได้ ขึ้น รถมง รถเมล์ ได้ สบายๆ" เเน่ะ ปากดี
 
เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ผมโทรไปหาเเม่ ถามเเม่ว่า ได้ไปเยี่ยมคนโน้น คนนี้ เพื่อนๆ ญาติๆ พี่น้องมาบ้างมั้ย เเต่เเกตอบว่า…
"โอ๊ย ไม่ไหว ทีเเรกชั้นนึกว่าพวกเเกโม้ให้ชั้นฟัง เนี่ย ชั้นไปไหนเองไม่ได้เลย มันงงไปหมด ไม่รู้ที่ไหนเป็นที่ไหน รู้มั้ย? ชั้นต้องให้พี่กัลยา(เพื่อนเเม่)เค้าจัดการเรื่องนัดหมาย เรื่องการเดินทางให้ ทำไม มันใหญ่โตอย่างงี้ก็ไม่รุ"
 
"ใหญ่กว่า newyork รึเปล่าเเม่?" ผมถาม
 
"อย่าเอามาเทียบกันเลย ใหญ่กว่าเยอะ"
 
เเหงล่ะครับ เมืองมันขยาย นนท์บุรี ที่เคยเป็นเรือกสวน กลับดูไม่เเตกต่างจาก เกษตร หรือ ลาดพร้าวเท่าไหร่นัก ฝั่งธนฯที่เคยว่าไกล จะยากอะไร เเค่ขับรถออก ถนนวงเเหวน …อยากไปพัทยา เรอะ? ขับรถขึ้นมอร์เตอร์เวย์ เเป๊ปเดียวถึง
 
ตอนเด็กๆ เเถวๆถนน พหลโยธิน จาก เกษตร ไปยัน สะพานใหม่ ยังคงมี ลำคลองทอดยาว ยิ่งตรงหน้า ม. เกษตรศาสตร์ ยิ่งสวย เพราะมีกอบัวผุดขึ้นมา เเถมยังมีต้นก้ามปูใหญ่ อยู่ทุกระยะของถนน
 
พอผมโตขึ้นมาซักหน่อย ประมาณ ม1-ม2 เเม่ลาออกจากงานประจำ หันมาทำร้านอาหาร อยู่ตรงซอย โรงหนังอมรพันธ์ เยื้องๆสามเเยกเกษตร เราขายอาหารเวียดนาม อาหารอีสาน อาหารตามสั่ง ก๋วยเตี๋ยว เเถมมีไอสครีม ให้สำหรับล้างปาก ถ้าไม่มีไอ้บ้าคนนึงมาหลอกพ่อกับเเม่ให้ไปทำงานกับเค้าที่อเมริกา ร้านนี้ก็ยังคงขายดีเหมือนวันเก่าๆ….ตอนนั้น ผมเริ่มเห็นความเปลี่ยนเเปลงของ ถนน พหลโยธิน ต้นก้ามปูหายไป คลองเลียบถนนถูกถม กลายเป็นถนน 6 เลน เเละ สะพานบางบัวถูกปรับให้ต่ำลง เเถมมีถนนตัดใหม่ 1 เส้น มันคือ ถนน รัชดาภิเศก
 
พอผมอายุได้ซัก 20 ผมก็ได้กลับไป เกษตรอีกครั้ง ผมเเละเพื่อนได้งานทำเเถวๆ เยื้องๆ ซอยเสนานิคม เป็นผับเล็กๆชื่อว่า
เปื้อนสี เราทำวง trio เล็กๆ ใช้ กีต้าร์ เบส คีย์บอร์ด เเละ ซีเควนเซอร์ กับ ดรัม เเมชีน ประกอบไปด้วย เราอยู่ที่นั่นได้ปีนึง เเละมีอันต้องเเยกย้าย ผมไปเล่นกับวงใหญ่ที่ใช้คนเป็นๆ (ไม่ใช่ โปรเเกรมกลอง)ผมเลยต้องย้ายที่ทำมาหากินไปโดยปริยาย
 
จนวันนึงได้มีโอกาสผ่านไปเเถวๆนั้น เเม่เจ้าโว้ยย มีสะพานข้ามเเยกเกษตรผุดขึ้นมา เพื่อรองรับปริมาณรถที่นับวันมีเเต่จะมากขึ้นๆ ไม่กี่ปีถัดมา โรงหนัง เมเจอร์ ซีนิเพล๊กซ์ สาขาเเรก (ชื่อเล่น เมเจอร์ รัชฯ)ได้โผล่ขึ้นมาอีก เเละ ก่อนหน้านั้น สำนักงานใหญ่ของ เเบ๊งค์ไทยพานิชย์ก็ถูกย้ายมาอยู่ที่นั่น โดยกินอนาเขตไปไกล เกือบจรดถนนวิภาวดี เเละถูกตั้งชื่อว่า SCB park จากสามเเยกรัชดาภิเศก ก็กลายเป็น เเยกรัชโยธิน เพราะได้มีการตัดถนนให้ยาวไปเชื่อมต่อกับถนนวิภาวดี …
 
ไอ้ที่เจ๋งสุด น่าจะเป็นการตัดสามเเยกเกษตร ให้กลายเป็นสี่เเยก ถนนเส้นนั้น ถูกเรียกว่า ถนน เกษตร – นวมินทร์ ที่เริ่มต้นจากสามเเยกเกษตร ไปสู่ ซอยนวลจันทร์ ย่านสุขาภิบาล 1 โดยที่มีถนนเลียบทางด่วนรามอินทรา เป็นตัวตัดกลาง เเละ ที่น่าเเปลกก็คือ ถนนเส้นนั้นกลายเป็นเเหล่งรวมสถานบริการ ทั้ง ผับ ร้านอาหาร เมมเบอร์คลับ(หรือ ที่เรียกว่า เล้าท์) เเม้กระทั่ง โคโยตี้ คลับ ถ้าคุณขับรถตระเวนตั้งเเต่ เเยกเกษตร ไปเลี้ยวที่เลียบด่วนฯ เเล้วก็วกกลับเข้า ถนน นวมินทร์ คุณอาจจะถึงกับตัดสินใจไม่ถูกว่า คุณจะเเวะผับไหน ร้านไหนดี เพราะมีร่วมๆ ร้อยเเห่ง
 
ไม่ใช่เเค่เเถบๆนั้น เเถวๆ ถนนตัดใหม่ ย่านนนท์บุรี ก้ไม่น้อยหน้า เช่นกัน ทั้งเส้นตัดใหม่ สนามบินน้ำ ซอยสามัคคี หรือ เส้นสะพานพระราม 5  กลายเป็น "ถนนผับ" มีทั้งร้านเเบบ open air หรือ อาจจะเป็น เธค ไปเลย  ผมรู้สึกว่า มันสวยเเบบเเปลกๆ ในขณะที่สถานบริการเปิดไฟวิบๆวับๆ เเต่สองข้างทางยังคงเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ต้นตาลสูงลิบลิ่ว ยังพอจะเห็นร่องรอยของสวนผลไม้ เเละ วิถีชีวิตเเบบชาวบ้านๆในย่านนั้น ซึ่งผมก็ตอบไม่ได้ว่า มันจะยังคงเป็นเเบบนี้ไปกี่ปี อาจจะหมดลงภายในไม่ช้า ถ้าคนรุ่นเก่าล้มหายตายจากไป
 
ผลจากการขยายเมือง ทำให้เกิดอาชญากรรม การมั่วสุมของเเก๊งค์ "เด็กแว้น" หรือ เเก๊งค์มอร์เตอร์ไซค์ ก็เเหม..ถนนเรียบๆใหม่ๆ ใครๆก็อยากจะประลองความเร็ว ล้มหายตายจากๆไปก็เยอะ ไม่ก็พิการ ไอ้ที่ยังอยู่ก็กวนเมืองต่อไป
 
ปัญหาปล้นจี้ ข่มขืน กลายเป็นข่าวรายวันธรรมดาๆที่ลือกันได้ไม่กี่วัน ความเจริญมากระจุกอยู่ที่นี่ เเละ บางจังหวัดเท่านั้น ผมไม่เเปลกใจว่า ทำไม พรรคคอมมูนิสต์ เเห่งประเทศไทย ถึงต้องล่มสลาย คงเป็นเพราะการดำเนินนโยบายที่ผิดพลาด ถ้าใช้ยุทธวิธี"เมืองล้อมป่า" ป่านนี้ กรุงเทพฯอาจจะกลายเป็น ปักกิ่ง ไปแล้วก็ได้
 
พี่กัลยาเพิ่งรายงานความประพฤติของลูกสาวให้ผมฟัง เมื่อวานนี้….
 
"นี่ เธอรู้มั้ย? มีไอ้หนุ่ม 2 คน เดินตามลุกสาวเธอ ตอนที่เค้าไป เดอะ มอลล์ งามวงศ์วาน …ดีนะ ที่พี่ให้ไอ้เจ้าหมี มันขับรถไปส่ง เเละ เดินเป็นเพื่อน ไม่งั้นป่านนี้ โดนฉุดไปแล้ว"
 
"เฮ่ย?!!! จริงดิ พี่? " ผมตกใจ เเละ รีบถามต่อ" มันยังไงกันเนี่ย ทำอีท่าไหน?"
 
"ไอ้หมีมันบอกว่า อยู่ดีๆ ก็มีเด็กมหาลัยฯ 2 คน มาเดินประกบ ถามชื่อ ถามเบอร์โทรศัพท์ ดีนะ ไอ้หมี มันโผล่ไปจูงมือกลับมา ไอ้ลูกเรามันก็ซื่อ มันไม่รู้รึไงว่า มันโตเป็นสาวเเล้ว ยังวิ่งกระโดก กระเดก เป็นเด็กๆอยู่เลย"
 
"สงสัยต้องให้ คนตามประกบมันตลอดล่ะมั้ง พี่?" ผมออกความเห็น
 
"นั่นซิ" ถอนหายใจ "ดีนะ ที่เธอพาลูกสาวเธอไปอยู่ที่นั่นตอนกำลังโตพอดี ไม่งั้น พี่คงได้ปวดหัวเเน่ๆ กรุงเทพฯ มันอันตรายขึ้นทุกวันๆ นะ อ้น"
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to กรุงเทพฯ

  1. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

     
    วันนี้ที่แยกลำลูกกา มีสะพานข้ามจากรังสิตยิงยาวข้ามแยกอนุสรณ์สถานไปแล้วเฮีย ไปเจอมาหมาด ๆ ขนาดห่างไปแค่ 4 ปี ประสาอะไรกับคนที่ไม่ได้มาตั้ง 20 กว่าปีเน๊อะ งง เป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน เกือบหาทางกลับสระบุรีไม่ถูก – -"
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s