on vacation

ปรกติเเล้ว ผมจะกลับเมืองไทยในต้นอาทิตย์เเรกของ เดือนกรกฏาคม เพราะทุกปี ทางร้านจะหยุดให้พนักงานพักผ่อน 1 อาทิตย์  เเต่ปีนี้ ผมดันไปเมืองไทยมาก่อนหน้านี้เเล้ว คราวนี้เลยเป็นคิวของเเม่บ้าง พอดีว่า เเม่เพิ่งได้ greencard มาเมื่อปีที่เเล้วนี่เอง ปีนี้เเกเลยสามารถกลับเมืองไทยได้โดยไม่ต้องไปกลัวอะไร
 
ผมเพิ่งตื่นไปส่งเเกเมื่อเช้านี้เอง และ นี่เป็นการกลับเมืองไทยครั้งเเรกของเเม่ ในรอบ 22ปี !!!!
 
เมื่อเช้า ทุกๆคนตื่นสาย เเม้กระทั่งเเม่ ที่เคยตื่นเช้า ก็ดันตื่นสาย ก็เลยตกเครื่องไปตามระเบียบ ยังดีที่ว่า สายการบินในอเมริกาก็ไม่ต่างกับอู่รถเมล์ มีเครื่องบินเข้าออกทั้งวี่ทั้งวัน เมื่อพลาดเที่ยวบินนี้ เราก็สามารถเดินทางได้ด้วยเที่ยวบินอื่น เเต่ต้องจ่ายเพิ่มนิดหน่อย งวดนี้ เเม่โดนไป $128 ฟาดเคราะห์ไป
 
พอเเม่ไม่อยู่ พวกผมก็ดูคล้ายๆว่าจะเคว้งคว้าง เพราะไม่รู้จะทำอะไรกันดี ปรกติเเล้ว เเม่จะเป็นคนหากิจกรรมให้ในวันหยุด ไม่ไปต่างเมือง ก็ ไปหาอะไรกินนอกบ้าน เเต่คราวนี้ มีเเค่ ผมกับตาโจ้ที่อยู่โยงเฝ้าบ้าน เมื่อ จอมขี้เกียจมาเจอกัน ผลที่ออกมาคือ นอนทั้งวัน
 
ไอ้ผัดไท(หมา ค๊อกเกอร์ ประจำบ้าน)ก็ตกเป็นเหยื่อตามระเบียบ โดนฟัด โดนซ้อมทั้งวัน ผมว่ามันก็คงจะเบื่อพวกผมล่ะนะ เเต่มันพูดไม่ได้(ฮา) ถ้าพูดได้ก็ตัวใครตัวมันล่ะ (ฮา) ไอ้หมาเวงตัวนี้ มันโดน spoiled จนเสียหมาไปแล้ว ถ้าไปโดนตัวมันตอนอารมณ์ไม่ดี มันก็จะ ขู่ เเฮ่ๆ  เเปลกนะ มันเก่งกับคนในบ้าน เเต่ทีคนนอก หรือ คนเเปลกหน้ามาเยือน มันมักจะกระดิกหาง ลุกขึ้นยืนสองขาให้อุ้ม ถ้าขโมยขึ้นบ้าน คงได้ฉิบหายเกิด ล่ะ
 
ผมยังมีเวลาให้นอนเล่นๆอีก 5 วัน ไอ้เบื่อน่ะเบื่ออยู่หรอก เเต่พอถึงวันทำงานขึ้นมาจริงๆ ผมดันรู้สึกเบื่อกว่า ยิ่งปีนี้ เเม่ไม่อยู่ ผมเลยต้องสวมบทบาท big chef ชั่วคราว สนุกล่ะทีนี้ …..
 
ผมเป็นเเค่ assitanct chef ผมอาจจะทำอาหารในร้านได้ทุกชนิด เเต่ ร้านอาหารมันมีอะไรมากกว่านั้น เราจำเป็นต้องทำหลายๆอย่างเอง ตั้งเเต่ ขนมจีบ สะเต๊ะ ปีกไก่ยัดไส้ ซ้อสอีกนานาชนิด รวมไปถึงของหวาน หนึ่งเดียวบนเมนู มันคือ ข้าวเหนียวสังขยา
 
ในขณะที่เเม่กำลังเมามันส์อยู่เมืองไทย ผม กับ ตาโจ้ คงต้องรับบทหนักอยู่พักใหญ่ๆ สำหรับตาโจ้คงจะเเย่หน่อย เพราะเเกไม่ได้มีเป้าหมายที่ร้านอาหาร เเต่มันอาจจะดีสำหรับผม ในฐานะ ผู้รับช่วงต่อจากเเม่ ถ้าเเม่ รีไทร์ไปเเล้ว ก็ถือว่าเป็นการ train ครั้งเเรก สำหรับว่าที่เชฟหย่ายยยย  จริงๆเเล้ว เป้าหมายของผมมันก็ไม่ใช่ร้านอาหาร เเต่ทำไงได้ล่ะครับ ผมไม่ได้ตัวคนเดียวเเบบตาโจ้นี่หว่า ลูกยังต้องเรียนที่นี่อีกนาน ผมจำเป็นต้องทำงานที่มันค่อนข้างจะมั่นคง ถาวร เเละ คนการศึกษาต่ำๆอย่างผม จะมีอะไรให้เลือกมากมายนักล่ะ ใช่มะ?
 
เอาเป็นว่า ผมจะใช้เวลา 5 วันที่เหลือ ชาร์จ เเบตเตอรี่ให้เต็ม ก่อนที่จะลุยงานหนักในอาทิตย์หน้า เเละ การนอน คือ การพักผ่อนที่ดีที่สุด (ฮา)
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to on vacation

  1. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

     
    หุหุ นอนเผื่ออรด้วยนะเฮีย (ฮ้าววววววว !!!!)
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s