คน….ยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย

                                              1
"คน…ยังคง ยืนเด่นโดยท้าทาย" วรรคหนึ่งของ บทกวี เเสงดาวเเห่งศรัทธา โดย จิตร ภูมิศักดิ์ ปัญญาชน ,นักคิด modernist ผู้ที่ต้องหนีภัย เผด็จการ จากเมืองสู่ป่า เเละ ณ. ที่ ดงพระเจ้า ก็ คือ ที่ตายของเขา….
 
ในความหมายของ กลุ่ม modernist คน…คือ ผู้กำหนดทุกสิ่ง ทุกอย่างไม่ใช่ อำนาจลึกลับ ผีสาง เทวดา ดังที่มนุษย์เราเคยเชื่อถือมาเเต่ครั้งโบราณ ไม่ว่าสังคมจะถูกผลักดันไปทางไหน มันเกิดขึ้นได้เพราะ คน …เท่านั้น
 
เราเชื่อในศักยภาพของความเป็นคนเเค่ไหน? สำหรับผม ผมเชื่อ เเละ เชื่อว่า เรามีลูกบ้า เเละ ปัญญามากมาย โดยที่เราไม่สามารถจะบอกขอบเขตของมันได้….ผมเชื่อในความเป็น คน….เเละ ไม่เคยดูถูกความบ้า ของคน
 
                                                   2
นักคิด นักประดิษฐ์ เเละ ผู้รังสรรค์สิ่งดีๆทั้งหลายให้มวลมนุษย์ชาติ ล้วนเเล้วเเต่ ฝ่าฟันช่วงเวลาที่ยากเย็นมาเเล้วทั้งนั้น  เเละ เขาเหล่านั้น ก้ได้บรรลุถึงเป้าหมาย พอๆกันกับ นักทำลายบางคน ที่ใช้ช่วงเวลาที่ยากเย็นบ่มเพาะความเเค้น เพื่อเเก้เเค้น
 
เเม้ว่า นักทำลายเหล่านั้น จะ อ้างโองการของพระเจ้า เเต่ ผมก็ไม่เคยเชื่อว่า พระเจ้าสอนให้เราฆ่าคน….พระเจ้า กำหนดใจคนไม่ได้….คนนี่เเหละ ที่จะกำหนดชีวิตตนเอง
 
น่าเเปลก ที่เราอยู่ใต้ฟ้าเดียวกัน ทั้งๆที่จ้องจะฆ่ากัน
 
                                                     3
ใจคนบางคน ช่างน่ากลัว…เเบบที่เรานึกไม่ถึง คนบางคนมีน้ำตาได้ตลอดเวลา ราวกับว่า เกิดมาพร้อมกับความทุกข์ จนผมสงสัยว่า ธรรมชาติสร้างต่อมน้ำตาให้ใครบางคนในระดับ supernatural รึเปล่า?เเต่ ในที่สุด นั่นมันก็คือ เเค่ การบีบน้ำตา.. บางคน ยิ้ม เเละ หัวเราะได้ ในขณะที่กำลังจ่อปากกระบอกปืน เตรียมลั่นไกสังหารเหยื่อผู้บริสุทธิ์ และ คนบางคนรักคนได้ทั้งโลก เเต่ ไม่รักตัวเอง คิดฆ่าตัวตายหนีชีวิตเส็งเคร็ง ฯลฯ นี่เเหละ คน
 
จนทุกวันนี้ ผมเเทบจะหาความจริงจากมนุษย์ไม่ได้เเล้ว เกือบทุกคน มีบุคลิกขัดเเย้ง ทำให้บางครั้ง เราต้องสงวนท่าที เเละ ไม่กล้าเเม้จะหยั่งใจใครบางคน
 
                                                       4
ทุกๆนาที ที่เราหายใจเข้าออก ยังมีอีกหลายๆชีวิตที่กำลังจะเกิด เเละ กำลังจะตาย ใครจะเดาอนาคตได้ ว่า อริยะบุคคลกำลังจะเกิดรึเปล่า? หรือ เมื่อไหร่เราจะตาย? วันนึง เราก็จะรู้เอง
 
บางที ไม่รู้อะไรบ้าง ก็คงจะดี รู้ชะตากรรมของตัวเองมากไป มันก็ใช่ว่าจะทำให้เรามีความสุข ไม่รู้ไม่ใส่ใจ รอให้อนาคตวิ่งมาชนเราดีกว่า …ถือว่า มีลุ้น
 
เเต่เชื่อเถอะ ไม่ว่ามันจะร้ายเเค่ไหน เราจะผ่านมันไปได้เอง ถ้าเราเข้มเเข็งพอ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s