ความเงียบ

                                                  1
                              "อเมริกา เป็นยังไงวะ?" ใครบางคนถามผม
                              "เงียบชิบหายเลย"
                               "อืมๆ ไม่น่าเป็นไปได้นะ บ้านเมืองออกจะเจริญ"
                               "เฮ้ย เเม่งคนละเรื่องกัน"
                                                   2
ผมเกิดเเละโตในเมืองใหญ่ กรุงเทพมหานคร ชื่อก็บอกอยู่เเล้วว่า "มหานคร" ถ้าไม่นับ กรุง กัวลาลัมเปอร์ ของ มาเลเชีย ในทั้ง 4ทิศของประเทศเพื่อนบ้านที่มีพรหมเเดนติดกับเรา กรุงเทพมหานครคือ เมืองที่เจริญที่สุด อย่าเอา กรุงย่างกุ้ง พนมเปญ หรือ เวียงจันท์ มาเทียบ เผลอๆ กรุงเทพฯ อาจจะดู modern กว่า เมืองบางเมืองใน อเมริกาด้วยซ้ำ
 
ผมเคยเป็นคนกลางคืน…ที่ออกหากินในยามวิกาล คุณเชื่อมั้ย? ผมไม่เคยกลัวที่จะออกจากบ้านดึกๆดื่นๆเลย คุณลองสำรวจดู ตั้งเเต่รังสิต ไปยันอนุสาวรีย์ เเละ สำรวจต่อไปจนถึง พระราม4 มีตรงไหนบ้าง ที่ไม่มีรถวิ่ง? ถนน วิภาวดีรังสิต จนไปถึง ช่วงต่อกับ พหลโยธิน (ทางต่างระดับเจ็ดชั่วโคตร…ใครบางคนเรียกบริเวณนั้น เเบบนี้)เลยไปจนถึง รังสิต …มีรถวิ่งตลอดคืน เเถม ป้ายรถเมล์บางป้าย ก็ busy ตลอด ยิ่งเเถวๆรังสิตนะ ยิ่ง busy เพราะดันเป็นป้ายรถ บขส.
                                                 3
ประมาณ 8 ปีก่อน ในคืนนึง ของ ฤดูหนาว …ปีนั้น เกิดอาเพศอะไรขึ้นมา ผมก็ไม่รู้ อากาศหนาวจัด 14 องศา เซลเซียส ใน กทม. ย่อมไม่ใช่เรื่องธรรมดา …ผมโผเผลงจากเวทีด้วยพิษไข้หวัด คืนนั้น ผมต้องเล่นบนเวทีกลางเเจ้งในเทศกาลเบียร์สด ย่านรัชโยธิน ก่อนที่จะกลับไปเล่นต่อในงานประจำ สภาพไข้ขึ้นสูง เเถม เมา …ที่เมาเพราะเชื่อว่า มันจะทำให้ผมดีขึ้น เเต่…เปล่าเลย
 
หลังจากที่ เพื่อนส่งผมลงที่หน้าวัดหลักสี่ ผมก็เดินระทดระทวยข้ามสะพานลอย เท่าที่จำได้ ตอนนั้น ประมาณ ตี 3…ลมหนาวโชยมาปะทะร่างของผม ที่มีเพียงเเค่เสื้อยืด กับ กางเกงยีนส์ (เพราะไม่คิดว่า มันจะหนาวได้ขนาดนี้) เเม้ว่า ผมจะเห็นรถวิ่งกันขวักไขว่ เเต่ บนสะพานลอยดูเงียบมาก เเถม..ในบางช่วงของสะพานลอยนั้นดูมืดมากๆ เพราะเงาของโทลย์เวย์ที่ทาบลงมา ทุกๆครั้งที่ผมเดินผ่านตรงนั้น ผมจะเดินเร็วกว่าปรกติ มือล้วงเข้าไปในกระเป๋า มีดสปริงง้างออกตลอดเวลา…
 
เงาดำๆสองเงาเคลื่อนตรงมายังที่ผม….มันเร็วเกินกว่าที่ผมจะคิดทัน ว่าจะสู้ หรือ วิ่งหนี…..
 
"คุณ ครับ ถ้าเลื่ยงสะพานลอยนี้ได้ คุณควรจะเลี่ยงใช้ นะครับ" เงาตัวเเรกพูด
"เมื่อวันก่อน โดนจี้ไปแล้วคนนึง" เงาตัวที่สองพูดบ้าง
"ขอบคุณครับ จ่า" ผมพูดบ้าง
                                             4
บางย่านใน กทม. ช่างมีสีสันสดใส เเละ ดูเหมือนว่า ไม่มีใครดูเหมือนโจร ทุกๆคนดูมีระดับ พอตกกลางคืน เราก็จะเห็นไฟสลัวๆ เเละ decoration สวยๆจากร้านอาหาร หรือ ผับ บางครั้ง ผมก็เคยไปเดินเเถวๆนั้น ตอนดึกๆ
 
ในทริปนึง ของการไปเที่ยวเมืองไทย ….ผมนั่งโยกหัวอยู่ตามลำพัง ใน ร้าน Admaker ย่าน ซอย สารสิน (หลังสวนลุมฯ) หลังจากที่ได้พบว่า ตัวเองกำลังเดินอยู่คนเดียว จาก เกือบๆท้ายซอย จนมาโผล่ที่ ชิตลม ผมจำไม่ได้ว่า ผมกินเบียร์ไปกี่ขวด รู้เเค่ว่า คืนนั้น ผมอยู่คนเดียวไม่ได้ เเต่ก็ไม่ได้อยากอยู่กับใคร….ผมยังคงเห็นร้านสวยๆ ไฟสลัวๆ เเละ decoration สวยๆ ….เเต่ไม่มีใครบนถนน กับผมซักคน นอกจาก รถที่ผ่านไปผ่านมา
 
ผมนึกขำตัวเอง เเละ สงสัยว่า ถ้าใครซักคนมองเห็นผมในเวลานั้น มันคงหาว่าผมบ้า เเละ ไม่มีอะไรทำ เลยมาเดินเล่นดึกๆดื่นๆ
 
เปล่าครับๆ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก ผมไม่ได้กำลังจะเล่าเรื่องตลกหักมุม หรือ เรื่องสยองขวัญ ไม่มีอะไรเลย นอกจาก ตัวผม เเละ ความทุกข์ที่ผมเเบกออกมาจากร้าน หลังจากที่ฝากไว้ก่อนจะเข้าประตู…เพื่อไปเมา
 
                                           5
เป็นเวลากว่า 2,000 คืน ที่ผมต้องทนอยู่ที่นี่ ….อย่าว่าเเต่กลางคืนเลย กลางวันก็เงียบ ถ้าเปรียบเทียบความหนาเเน่นของประชากร ระหว่าง กรุงเทพฯ กับ charlotte มันน่าจะอยู่ในอัตราส่วน กทม 5 คน / 3 ตารางเมตร ,charlotte 1 คน /20 ตารางเมตร มันเงียบเสียยิ่งกว่าเงียบ ถ้าคุณกำลังอยากตาย คุณควรย้ายมาอยู่ที่นี่เพราะมันจะทำให้คุณอยากตายมากกว่าเดิม…บางครั้ง ผู้คนรอบข้าง เเละ สังคมนี่เเหละ ที่ทำให้คุณอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
 
ผมใช้เวลากลางคืน สำหรับทำกิจกรรมส่วนตัว ความบันเทิงของผม คือ การทำลายความเงียบ …บางครั้ง ผมนั่งทำเพลง เปิด volume ที่ 3.00 น. ไม่ก็เปิด ทีวี เสียงดัง เหมือนยกโรงหนังมาไว้ที่บ้าน ผมสนุกกับตัวเอง บางครั้ง ผมก็จะโทรไปหาเพื่อนๆที่เมืองไทย หรือ ไม่ก็หมกมุ่นอยู่หน้าจอcomputer เเชทในความเงียบ…ตลกดีนะ ไม่มีใครด่าผมเรื่องทำเพลง หรือ เปิด ทีวีเสียงดัง เเต่เสือกบ่นว่า รำคาญเสียงคีย์บอร์ด ที่ดังเหมือนเสียงคั่วข้าวโพด
 
                                            6
                     "กูว่า มึงไม่ได้อยู่อเมริกา ฟังดูเหมือน เวียงจันท์มากกว่าว่ะ"มันอำผม
                     "เเล้วมึงคิดว่า อเมริกาควรจะเป็นยังไงล่ะ?" ผมย้อนถาม
                     "อ้าว ก็เหมือนในหนังไง คนเดินข้ามถนนทีละเป็นร้อย รถติดบนสะพาน
                     โกลด์เด้น เกท ฯลฯ"
                      "นั่นมัน กรุงเทพฯ โว้ยยยยยยยยยย" ผมตอบ
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ความเงียบ

  1. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

     
    เงียบ….. และว่างเปล่า
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s