บุหรี่

ผมเริ่มสูบบุหรี่ตั้งเเต่อายุ 14 ถ้านับจากตอนนั้นจนป่านนี้ ผมก็สูบบุหรี่มาเป็นเวลา 21 ปีเเล้ว ผมหัดสูบครั้งเเรกในห้องน้ำของโรงเรียน …อาจจะถือได้ว่า ห้องน้ำชายตามโรงเรียน เป็น "เเหล่งอนุบาลตัวชั่ว"ก็ว่าได้ วัยรุ่นหลายๆคนเริ่มสูบเเละเสพจากที่นี่ เเละ บุหรี่ก็คือ ขั้นปฐม ของทุกๆสิ่ง บางคนหยุดเเค่นั้น เเต่บางคนก็เลยเถิด ..โชคดี ที่ผมไปได้ไม่ไกลกว่านี้
 
ไอ้ที่คุณเห็นใน ทีวี ประมาณว่า คนที่หัดสูบบุหรี่ครั้งเเรก มักจะไอ เเค๊กๆ ไอ้เรื่องเเบบนี้ กลับไม่เกิดขึ้นกับผม มันหอม และ สุขุมลุ่มลึกเอามากๆ ผมเเค่มีอาการระคายคอนิดๆ ขมปากหน่อยๆ กลิ่นบุหรี่กลบกลิ่นห้องน้ำผู้ชาย(ที่เเสนจะ….)ประกอบกับเเสงเเดดยามเที่ยงที่สาดเป็นลำเข้ามาปะทะกับควันบุหรี่ที่ลอยอ้อยอิ่ง ยิ่งทำให้บรรยากาศในการสูบ เป็นไปอย่างครื้นเครงยิ่งนัก เเม้ว่า มันจะเเออัดไปหน่อย เเต่ก็ ….ไม่เลว
 
ผมทำเเบบนี้บ่อยขึ้นๆ เเต่ก็ไม่เคยโดนจับได้ซักครั้ง จนกระทั่ง ผมไปเรียนต่อในระดับอาชีวะ ที่นั่น ยิ่งง่ายกว่า เเรกๆ ผมก็ไปหลบสูบในห้องน้ำเหมือนที่เคย เเต่พอหลังๆ ผมเห็นรุ่นพี่สูบกันอย่างโจ๋งครึ่ม เปิดเผย ที่หลังโรงอาหาร ผมก็ทำตามบ้าง เเละก็ไม่มีใครว่าจริงๆด้วย ผมเลยย่ามใจ เวลาว่างผมก็ไปหลังโรงอาหาร หรือ ไม่ก็หลังโรงงาน(shop)บางทีอาจารย์ก็เดินเฉียดๆไปแถวๆนั้น แต่ก็เเปลก …ไม่มีอาจารย์คนไหนเค้าสนใจเลย
 
แต่เเล้ว วันนึง ผมก็โดนจนได้ คงเป็นเพราะด้วยความเข้าใจที่ว่า ที่นี่ ใครจะสูบบุหรี่ที่ไหนก็ได้ ……วันนั้น ผมล่อมันกลางโรงอาหารเลย เเถมสูบข้างๆโต๊ะอาจารย์ซะด้วย เเละ ดั๊นนน เป็นอาจารย์ในเเผนก อีกต่างหาก  เท่านั้นเเหละ อาจารย์เเค่หันหลังมาบอกว่า "เฮ้ย  เดี๋ยวไปเจอกันในห้องพักอาจารย์" 
 
ผมโดนเรียกผู้ปกครอง เป็นครั้งเเรกเเละครั้งเดียวในชีวิตที่โดนเรียกผู้ปกครอง โดยที่ผมให้คนๆนึงที่ผมนับถือเหมือนพี่สาว ทำหน้าที่ผู้ปกครองเเทน ลุง ของผม (ซึ่งเป็นผู้ปกครองของผม ในเวลานั้น)ถ้าลุงผมรู้ ผมตายเเน่ๆ เพราะอาจารย์บางคนในเเผนก ก็เป็นลูกศิษย์ของลุง นี่ยังดีนะ ตะก่อน ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือ ไม่งั้น ผมคงโดนอัดยับเเน่ๆ
 
หลังจากที่ผมเลิกเรียนโดยเด็ดขาด ผมก็โดนตัด เอ่ออ คงจะเป็นค่าขนม มั้ง? ฮ่าๆๆๆ ไม่รู้ดิ ผมไม่เคยเอาไปซื้อขนมกินซักที เเละ ไอ้ที่ว่า "ตัด" ผมหมายถึง ไม่ได้เลย เเม้เเต่เเดงเดียว ผมไม่รู้ว่า ผมอยู่เข้าไปได้ไง ต้องกินกับข้าวที่เหลือๆ จากมื้อเย็น ที่ทุกๆคนกินรวมกัน ถ้าผมมาไม่ทัน ผมก็อด ถ้ายังมีเหลือ ผมก็ต้องเซฟไว้สำหรับกินตอนเช้าด้วย ผลที่ออกมา คือ ผมกลายเป็นวัยรุ่นร่างผอมสูง เหมือนคนติดยาดีๆนี่เอง ทั้งๆที่ผมเเค่สูบบุหรี่
 
ในช่วงนั้น บุหรี่เลยกลายเป็นของมีค่า ถ้าผมบังเอิญไปเจอเศษตังค์ซัก 3.50 บาท ผมก็ได้เเล้ว กรองทิพย์ 5 มวนค่าที่ผมเป็นคนสูบบุหรี่จัด ผมเลยต้อง"ขอยืม"บุหรี่ของเพื่อนๆบ้างในบางครั้ง เเละ อาจจะเก็บของตัวเองไว้ในบ้าน เพื่อความประหยัด
 
ช่วงนั้น เป็นช่วงที่ผมริกินเหล้า เเละ ก็เเปลก ผมมีความสุขกับการดื่ม มันสุขุมนุ่มลึกอีกเช่นเคย ยิ่งดื่มมาก ก็ยิ่งสูบมาก ผมเลยกลายเป็นคนสูบบุหรี่จัดโดยปริยาย จนทุกวันนี้
 
ผมเเละเพื่อนๆ มักจะเจียดเงินค่าขนมจากทางบ้าน มาเป็นค่าเหล้า คนละสิบ ยี่สิบ ก็ได้เเล้ว เหล้า1กลม น้ำเเข็งโซดา ใครกินโค้ก ก็ต้องหาซื้อเอาเอง สำหรับตัวผมเองนั้น อยู่ในฐานะที่จนที่สุด เเต่ ผมมีทีเด็ดครับ   พวกมันขาดผมไม่ได้อยู่ดี เพราะผมเป็น มือกีต้าร์ประจำวงเหล้า พวกมันชินหูชินตา กับ ภาพที่ผมกำลังเล่นกีต้าร์อย่างเมามันส์ มือขวาจับปิ๊ค เเละ คีบบุหรี่ด้วยนิ้วก้อย กับ นิ้วนาง เผลอๆ บางที มันก็ต้องป้อนเหล้าให้ผมด้วย สบายโคตรๆ
 
หลังจากที่หลุดพ้นช่วงเวลานั้นไปแล้ว ผมก็เริ่มมีงาน มีการทำ ในช่วงเเรกๆ ผมก็ทำงานจิปาถะ เด็กอู่ซ่อมรถ พนักงาน เค เอฟ ซี (สมัยนั้น ยังใช้ชื่อเดิม kentucky fried chicken)หลังๆก็มีโอกาสได้เป็นชิปปิ้ง เเละ ในที่สุด ผมก็ตามความฝันของผมเจอ ผมได้เป็นในสิ่งที่ผมอยากเป็นมาตลอดชีวิต นั่นก็คือ นักดนตรีอาชีพ
 
การเงินเริ่มดีขึ้น ผมก็สูบของดีขึ้น ประมาณ marlboro, winston,lucky strike,kent ,dunhill ฯลฯ สุดเเล้วเเต่จะหาได้ ตอนนั้น เงินเดือนประมาณ 10,000 บาท ผมทั้งดื่ม ทั้งสูบไปแล้ว 8,000บาท เงินเก็บไม่มี ไอ้ที่ได้ คือ ความสะใจล้วน ๆ สนุกสนานเพลิดเพลินไปกับชีวิตกลางคืน  หลงเเสงสี ..จะว่างั้นก็ได้
 
ผลที่ออกมาก็คือ เมื่อถึงเวลาที่ต้องตกงาน ผมก็เลยไม่เหลืออะไรเลย จากที่เคยสูบบุหรี่นอก ก็ต้องกลับมาเล่นของไทยๆ เช่นเคย เเต่คราวนี้ กรองทิพย์มันกลายเป็น เเรง เกินไปสำหรับผมซะเเล้ว สูบทีไร ไม่เคยหมดมวน มันทั้งเหม็น ทั้งฉุน  ผมเลยเกิดพุทธิไอเดียขึ้นมาว่า "ถ้าสูบเเบบธรรมดาๆ ไม่ได้ ก็คงต้องล่อ บุหรี่ เมนธอล" ตั้งเเต่นั้นเป็นต้นมา จนบัดนี้ ผมก็ยังคงสูบบุหรี่รส เมนธอล มาตลอด
 
คงจะเดากันถูกว่า ผมเลือกสูบยี่ห้อไหน มันก็คือ "สายฝน" นั่นเอง เพราะมันเป็นบุหรี่รสเมนธอล ที่ราคาถูกที่สุด เเถม ขายเเบ่งด้วย(ห้ามวน ครึ่งซอง  ว่ากันไป)ผมสูบ สายฝนได้หลายปีเชียวล่ะ จากนั้นไม่นาน ก็ได้มีการซื้อลิขสิทธิ์บุหรี่นอก มาทำในเมืองไทย เเละ หนึ่งในนั้นก็คือ ยี่ห้อ More
 
ผมสูบบุหรี More ได้พักใหญ่ๆ  เพราะมันเป็น บุหรีนอก low cost ซองละ 35 บาท(ในเวลานั้น)ต่อมาไม่นานนัก ก็มี ยี่ห้อ L&M ซึ่งรสชาดดีทีเดียว คล้ายๆ มาร์โบโร มากๆ ผมเลย หันไปสูบ เเอล เอ็ม จนกระทั่ง มาอเมริกา
 
ทุกวันนี้ ผมยังคงสูบบุหรี่ เหมือนเดิม เเต่ไม่ค่อยดื่มเหมือนเเต่ก่อน อาจจะเป็นเพราะห่างเพื่อน มันก็เลยทำให้ ไม่มีอารมณ์ดื่ม มีเเต่อารมณ์เครียด มันก็เลยทำให้ผมสูบจัดกว่าเดิม ผมพกบุหรี่ไปทำงาน วันละ 2ซอง ผมไม่ได้สูบหมดทั้ง 2 ซองหรอกครับ อาจจะเเค่ซองครึ่ง
 
ตั้งเเต่อยู่ที่นี่มา ผมไม่เคยซื้อบุหรี่ทีละซองเลย ทุกครั้ง ผมจะซื้อทั้ง carton เพราะมันถูกกว่า เเละประหยัดเวลา ไม่ต้องออกไปซื้อบ่อยๆจนทุกวันนี้ ร้านเจ้าประจำ จำได้เเล้วว่า ผมจะมาซื้ออะไร เเคชเชียร์บางคนยื่นให้ก่อนที่ผมจะถามหาบุหรี่ด้วยซ้ำ
 
may i have a carton of marlboro menthol นี่คือ คำถามเเรก ที่ผมถาม จากนั้น เค้าก็จะไปหยิบมาให้  ในตอนเเรกๆ เค้าก็ขอเช็ค ไอ ดี คาร์ด ของผม (อายุต่ำกว่า 19 ห้ามซื้อบุหรี่)เเล้วค่อยให้ผมจ่ายเงิน พอหลังๆ คนที่คุ้นหน้าผม เค้าก็ไม่ขอเช็คอีกเเล้ว เสียเวลาเปล่าๆ
 
21ปี กับ การสูบบุหรี่ ให้อะไรกับผมบ้าง? คำตอบคือ ผมไม่ได้อะไรเลยจากการสูบบุหรี่ เสียเงิน เสียเวลา เเต่เลิกไม่ได้ เเถมเปลืองสุขภาพ ทุกวันนี้ ผมเริ่มกลัวๆขึ้นมาเเล้ว บางที ลูกสาวก็มักจะบ่นๆกับผม ตะกี้นี้เอง เค้าเพิ่งพูดมาว่า "หนูไม่อยากเห็นพ่อโดนเจาะคอ" เเหม อวยพรดีจริงๆนะ
 
ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากจะเลิกบุหรี่ที่สุด   คงจะทำได้….วันไหนวันนึงล่ะน่า
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to บุหรี่

  1. จันทร์กระจ่างฟ้า says:

    อาจะไม่ต้องเจาะคอนะเฮีย เดี๋ยวนี้การแพทย์สมัยใหม่ …. อาจเป็นมะเร็งตายไปก่อนได้เจาะคออ่ะ เหอๆๆๆ

  2. Ms. Kay says:

    มีวิธีเดียวที่ได้ผล คือหักดิบ ไม่ทรมานหรอก น้านนท์กิฟทำมาแล้ว ไอ้วิธีค่อยๆลดนะไม่ได้ผลขอยืนยัน ทุกวันเนี่ย เป็นเวลา 3 ปีแล้วที่น้ากิฟเลิกมา (ช่วงนั้นน่าจะสูบจัดกว่าพี่นะ เพราะธุรกิจแบบเนี่ยมันเครียดจะตาย) แต่ต้องมีแรงบันดาลใจหน่อยนะ อย่างน้ากิฟ ก็จะมีกิฟกับยาย คอยปลอบ พี่อ้นก็หาอะไรทำที่มันลืมๆและเพลินๆซิ หมายถึงเล่นเบสหรือกีต้าร์ แต่งเพลงเข้าไป ขายไม่ได้อย่าหยุดเอาให้มันขายได้เลยนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s